“ข้ามีช่องทางพิเศษในการซื้อโอสถคุ้มภัย ซื้อได้ทีละเยอะ ๆ”
เจียงผิงอันกล่าวอย่างจริงจัง
“ซื้อได้มากเพียงไหน?” หลัวซู่ถาม
ศาลาเติงเซียนต้องการโอสถคุ้มภัยอย่างมาก ดังนั้นควรรีบซื้อเพราะภายหน้าราคาจะทะยานสูงแน่แท้
“ซื้อได้เท่าที่ต้องการ ขอเพียงจ่ายไหว”
เจียงผิงอันมีเสี่ยวเซียงหนุนหลัง เขาจึงสามารถเผยทรัพยากรได้นิดหน่อย
เดิมทีหลัวซู่ยังมีหวัง แต่พอได้ยินเจียงผิงอันพูดว่า ‘ซื้อได้เท่าที่ต้องการ’ ความหวังของนางก็พังทลาย
โอสถคุ้มภัยมิได้ล ้าค่าอะไร แต่มันมีจำนวนน้อย จะซื้อได้เท่าที่ต้องการได้อย่างไร?
ในศาลาหลักยังมีแค่ไม่กี่ล้านเม็ดเลย
เจียงผิงอันสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของหลัวซู่ ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่เชื่อ จึงเอ่ยเสริมว่า “ข้ามีช่องทางจริง ๆ โปรดเชื่อข้าเถอะ”
“เจ้าถูกหลอกแล้ว สิ่งนี้ผลิตได้ครั้งละไม่มาก ไม่มีทางซื้อได้มากเท่าที่ต้องการหรอก”
หลัวซู่ไม่คิดว่าเจียงผิงอันจะโกหกนาง แต่เป็นผู้อื่นที่หลอกเจียงผิงอันต่างหาก
“ข้ามิได้โกหกนะ เป็นความจริง ข้า…”
“ก็ได้ เช่นนั้นช่วยข้าซื้อโอสถคุ้มภัยร้อยเม็ดก่อนเป็นไร”
หลัวซู่กล่าวขัดเจียงผิงอัน
นางในยามนี้มีเรื่องมากมายต้องทำ ไม่มีเวลามาเถียงกับอีกฝ่ายนางจึงขอให้ชายผู้นี้ไปซื้อมาก่อน ยามซื้อไม่ได้ เขาก็จะรู้เองว่าตนถูกหลอกแล้ว
ขณะที่เจียงผิงอันกำลังจะพูดอะไรต่อ ยันต์สื่อสารที่ข้างเอวหลัวซู่พลันเรืองแสง
เสียงของชายผู้หนึ่งดังมาจากในนั้น
“อีกสามวัน
