้ชี้แนะพวกเจ้ำเองได้นะ”
ประมุขศำลำผู้หนึ่งเอ่ยปำก “พวกเจ้ำมีแต้มสูง ต่อให้มิได้วิชำจ ำแลงเซียน ก็ยังได้รำงวัลดี ๆ อยู่”
เจียงผิงอันหันไปกุมก ำปั้นคำรวะ “ขอบคุณผู้อำวุโสที่เมตตำ เรำยังมีจุดด้อยอยู่มำกมำย ยำมใดเรำดีพอ เรำจะกลับมำยังศำลำหลักอีกขอรับ”
ประมุขศำลำเจ้ำของเสียงจ้องมองเจียงผิงอันครู่หนึ่ง แล้วจึงเมินไป
ไว้หน้ำแล้วไม่สนใจเอง คิดว่ำเล่นกับใครอยู่
เขำเอ่ยปำกรั้งไว้ก็เท่ำกับไว้หน้ำพอแล้ว เห็นว่ำพรสวรรค์ดีก็คิดขัดเกลำ แต่ในเมื่ออีกฝ่ำยอยำกไปก็รีบ ๆ ไสหัวไปเสีย
อัจฉริยะ? สิ่งที่ศำลำเติงเซียนมีเยอะที่สุดก็คืออัจฉริยะนี่แหละ
หำกเติบโตเป็นผู้แข็งแกร่งมิได้ ก็ไร้ประโยชน์ส ำหรับศำลำเติงเซียน
เจียงผิงอันกับเฉียนฮวั่นโหรวจำกจร
จัตุรัสเงียบกริบจนวังเวง
ในกำรประเมินก่อนหน้ำนี้ เจียงผิงอันกับเฉียนฮวั่นโหรวระเบิดก ำแพงได้หกชั้น ทว่ำเมื่อครู่เห็นกันชัด ๆ ว่ำพวกเขำถล่มก ำแพงยี่สิบชั้น
“ค่ำยกลดูแลก ำแพงเมื่อครู่เกิดปัญหำ พลังป้องกันหำยไปสิบเท่ำเลยท ำลำยง่ำย ยำมนี้ซ่อมแซมแล้ว”
ชิวเฟิง ประมุขศำลำสี่เอ่ยเบำ ๆ
ปวงชนพลันประจักษ์แจ้ง
“อย่ำงนี้เอง ที่แท้ค่ำยกลก็เกิดปัญหำ ข้ำก็ว่ำอยู่ว่ำท ำไมจู่ ๆพวกเขำก็ระเบิดก ำแพงยี่สิบชั้นได้”
ใครหลำยคนเชื่อค ำอธิบำยนี้ ขณะที่อีกหลำยคนเงียบกริบไม่กล้ำเอ่ยปำก
ชิวเฟิงเห็นบุตรตนหงุดหงิดใจ แทนที่จะนึกโกรธ เขำกลับยินดียิ่ง
อุปนิสัยบุตรของเขำแย่เกินไป มีแต่ต้องเผชิญกำรต
