หน้าแรก / บทที่ 221-230

บทที่ 221-230

จากนวนิยาย สู่วิถีอมตะ
ท้ายที่สุด หนานกงเสินก็ถอนหายใจเบา ๆ
เขาพ่ายแล้ว
ต าแหน่งผู้น าผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดเป็ นของเจียง ผิงอัน
“สิบปีจากนี้! ข้าจะก้าวข้ามเจ้าให้ได้! ข้าจะทวงคืนต าแหน่งผู้น า กลับมา!”
หนานกงเสินไม่ยอมก้มหัวแต่โดยดี สิ่งที่เขาเสียไป เขาจะทวง คืนกลับมาด้วยมือตน!
สายตาที่ผู้คนรอบข้างมองมายังเจียงผิงอันเปี่ยมด้วยความยา เกรง
ตาแหน่งผู้นานี้สูงส่งอย่างยิ่ง คัดเฟ้ นมาจากอัจฉริยะร ้อยเมือง ขุมกาลังใหญ่มากมายทั่วแดนบูรพา กระทั่งสามขุมกาลังใหญ่ยังเข้า ร่วมคัดเลือกในขอบเขตเดียวกัน
มิต้องพูดถึงเรื่องที่เจียงผิงอันไร ้เทียมทานในขอบเขตวิญญาณ แรกกาเนิด เขาคือหนึ่งในอัจฉริยะซึ่งแข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่แท้