ทันทีที่เฉียดใกล้ แรงดึงดูดมหาศาลชวนสะพรึงก็ปรากฏขึ้น กระชากร่างเจียงผิงอันเข้าไปอย่างรวดเร็วยิ่ง
เปรี้ยง!
เจียงผิงอันกระแทกลงสู่พื้น ขาเจ็บแปลบไปหมด
ต้องทราบว่าขณะนี้เขาเป็ นยอดฝี มือขอบเขตวิญญาณแรก กาเนิด การที่กระทั่งเขายังรู ้สึกเจ็บ ก็คาดคิดได้ว่าต้องเจ็บปวดสาหัส เพียงไร
“แรงดึงดูดของดาวดวงนี้…”
บทที่ 227 คุกโน้มถ่วง
เจียงผิงอันพบว่าดาวดวงนี้มิได้มีกาลังสูบ แต่มีแรงโน้มถ่วง มากกว่าปกติหมื่น ๆ เท่า!
สิ่งที่ทาให้เขายิ่งตกใจคือ ภายใต้แรงโน้มถ่วงชวนสะพรึงนี้ การ เหินทะยานยากเย็นสาหรับเขายิ่งนัก
เหลยหลานร่วงลงมาข้างเจียงผิงอัน “เพื่อป้ องกันมิให้นักโทษ หลบหนี ในดาวดวงนี้จึงมีค่ายกลโน้มถ่วงขนาดมโหฬาร ยากนักที่ ตัวตนขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดจะเหินขึ้น”
“นี่มิใช่คุกจองจานักโทษจริง ๆ ที่นั่นมีสนามโน้มถ่วงแข็งแกร่ง กว่านี้อีก บริเวณใจกลางของมันรุนแรงที่สุด กระทั่งยอดฝี มือ ขอบเขตบูรณาการยังมิอาจเหินได้”
ได้ยินเช่นนี้ เจียงผิงอันก็ลอบเดาะลิ้น
ดาวดวงนี้น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ
“เหินยากถูกหรือไม่? ข้าจะพาเจ้าเหินไป”
