ขณะที่อัจฉริยะผู้นั้นกาลังจะถอนใจโล่งอก ชายชราผมขาวก็ กล่าวต่อ “นั่นเป็ นข่าวเมื่อสามพันปีก่อน ขณะนี้ อัตราการตายที่ทัพ หน้าทะเลบูรพาเป็ นแปดในสิบแล้ว”
อัจฉริยะผู้มาลงนามยิ้มค้าง ลังเลอยู่เนิ่นนาน จนสุดท้ายก็พยัก หน้า
เหตุผลหลักเป็ นเพราะสามขุมก าลังใหญ่ให้ทรัพยากรมากมาย เกินไป
ชายชราลงนามอัจฉริยะผู้นั้น มอบป้ ายให้กับเขาชิ้นหนึ่ง “เข้าไป รับทรัพยากร และหาผู้ชี้แนะที่เหมาะกับเจ้าได้”
“ขอบคุณผู้อาวุโส”
อัจฉริยะกุมกาปั้นคารวะชายชรา แล้วหายเข้าสู่โถงสีดา เบื้องหลัง
ชายชราผมขาวเงยหน้าขึ้น ใบหน้าซึ่งเดิมเคร่งขรึมแย้มยิ้มขึ้น ทันทีเมื่อเห็นเหลยหลานและเมิ่งจิง
