หน้าแรก / บทที่ 221-230

บทที่ 221-230

จากนวนิยาย สู่วิถีอมตะ
“เจียงผิงอัน ภายหน้าเจ้าจะฝึกฝนกับผู้อาวุโสผู้นี้ ผู้อาวุโสผู้นี้จะ ชี้แนะเจ้าด้วยตนเอง”
เขาไม่ได้คิดระบายแค้นกับเจียงผิงอัน แต่อีกฝ่ ายมีพรสวรรค์ดี หากเขาเลี้ยงดูชี้แนะอีกฝ่าย ก็จะมีบุญคุณดุจอาจารย์ต่อกัน
แม้จะมิใช่ศิษย์อาจารย์กันจริง ๆ แต่ก็ถือเป็ นบุญคุณน้าใจ
หากภายหน้าเจียงผิงอันประสบความส าเร็จ เขาก็จะพลอยได้ อานิสงส์
โลกหล้าผู้ฝึ กตนมิได้มีเพียงการเข่นฆ่าต่อสู้ มันเต็มไปด้วย ความซับซ ้อนของน้าใจคน และกระทั่งมหาอานาจเช่นนี้ก็ยังไม่พ้น พัวพัน
เจียงผิงอันเงียบไปครู่หนึ่ง จึงกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ข้าอยากหาผู้ อาวุโสสักท่านที่เชี่ยวชาญกฎแห่งแรงโน้มถ่วงเพื่อขอคาชี้แนะขอรับ”
ได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของผู้อาวุโสห้าพลันชะงัก
ผู้อาวุโสห้าแห่งตระกูลเหลยโบราณผู้ยิ่งใหญ่อาสาชี้แนะเจ้าเด็ก ขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดเอง แต่กลับถูกปฏิเสธเสียได้!