“ขอบคุณที่ช่วยเหลือ!”
ผู้อาวุโสคิ้วขาวกุมกาปั้นขอบคุณ
หากมิได้คนผู้นี้ช่วยเหลือ เขาคงตกตายด้วยสิ้นแรงแน่ ๆ
เจียงผิงอันเมินอีกฝ่ าย นาธงค่ายกลสีน้าเงินผืนหนึ่งออกจาก ซากศพ
เมื่อเห็นธงค่ายกล ดวงตาของผู้อาวุโสคิ้วขาวก็เบิกกว้าง
หรือนี่จะเป็ นผู้ควบคุมค่ายกลฝ่ายหุบเขาพยัคฆ์ดาที่ซ่อนตัวอยู่!
แต่คนลึกลับผู้นี้ทราบถึงบุคคลที่กระทั่งผู้อาวุโสรองของพวกเขา หาตัวไม่เจอได้อย่างไร?
“วอนตายเสียแล้ว!”
หยางเฉาหมิงเห็นว่าผู้ควบคุมค่ายกลถูกสังหารก็เดือดดาล แผ่ อานาจร ้ายกาจไปทั่วทั้งค่ายกล
ทุกผู้ตัวแข็งทื่อ
หยางเฉาหมิงลงมือโจมตีเจียงผิงอัน คิดชิงธงค่ายกลคืนมา
แม้หนิงโหยวจะหลงตัวเองไปนิด นางก็ยังแข็งแกร่ง
หนึ่งขวานฟาดฟันศัตรู แกว่งเหวี่ยงอีกฝ่ายลงสู่พื้น
หนิงโหยวช าเลืองเจียงผิงอัน เมื่อสังเกตเห็นธงค่ายกลในมืออีก ฝ่าย กอปรกับปฏิกิริยาของหยางเฉาหมิง นางก็เดาบางอย่างได้ทันที
มิคาดว่าคนลึกลับผู้นี้จะหาธงค่ายกลพบ!
“ข้าจะหยุดเขาไว้! รีบครอบครองธงค่ายกลแล้วเปิดมันซะ!”
สานักขวานฟ้ าจะอยู่รอดหรือไม่ ขึ้นกับว่าบุคคลลึกลับผู้นี้จะ ครอบครองธงค่ายกลทันเวลาหรือเปล่า!
หยางเฉาหมิงทะยานขึ้นจากพื้น สีหน้าบูดเบี้ยว คารามขึ้นว่า
“ปล่อยคนอื่นไว้! ฆ่าเจ้านั่นเสีย! การลบตราจิตวิญญาณใช ้เวลา อย่างน้อยครึ่งชั่วยาม! ระหว่างนั้นต้องชิงธงคืนมา!”
