บทที่ 194 จับตัวประกัน
หนึ่งกระบี่หอบพายุ พิรุณกระบี่โปรยปราย
สีหน้าของหูหงเทียนมิได้ซ่อนความผยอง ในขอบเขตวิญญาณ แรกก าเนิด เขาเป็ นบุคคลไร ้เทียมทาน!
เมื่อเห็นเจียงผิงอันหยุดนิ่ง หูหงเทียนยิ่งภาคภูมิ
ไอ้โง่นี่กลัวจนทื่อไปแล้วหรือ
คู่ควรท้าทายเขาแล้วหรือ?
หูหงเทียนแทงกระบี่หมายสะบั้นศีรษะเจียงผิงอันทันที
ทุกผู้ที่นี่ล้วนทราบว่าชายลึกลับกาลังจะตาย
หนิงโหยวถอนหายใจ ไม่ว่าชายลึกลับผู้นี้จะโง่งมเพียงไร ต่อให้ ต้องล่วงเกินเคหาสน์เขาหลอมกระบี่ นางก็ยังจะช่วยคนผู้นี้
ใครใช ้ให้เจ้าโง่นี่ช่วยชีวิตพวกนางสานักขวานฟ้ าไว้?
ขณะที่หนิงโหยวกาลังจะลงมือ การเคลื่อนไหวของนางพลัน ชะงัก ดวงตาเบิกกว้างเฉียบพลัน
ชั่วขณะที่หูหงเทียนพุ่งมาหา เจียงผิงอันก็ปลาสนาการจากที่ เฉียบพลัน เกร็งมือขยุ้มคออีกฝ่ายเช่นกรงเล็บ
“สามหาว!”
เห็นเช่นนี้ สีหน้าของหูอวิ้นพลันเปลี่ยนแปร ปราณน่าสะพรึงกลัว ทะลักจากกาย
เขาเห็นแล้วว่าเจียงผิงอันไม่ธรรมดา และพร้อมเข้าไปช่วยบุตร ตน
กฎยุทธภพอะไรเหลวไหล ชีวิตบุตรตนสาคัญที่สุด
เจียงผิงอันถอยไปทันที ขณะเดียวกันก็ตะโกนว่า “หากกล้าเข้า มา ข้าจะหักคอบุตรเจ้าทันที!”
เขาเองก็รู้ ว่าต่อให้ชนะหูหงเทียนได้ อีกฝ่ ายก็จะไม่ท าตามกฎ จะชิงค่ายกลสังหารสี่ทิศไปอยู่ดี