มีผู้ฝึกตนมากมายมาขุดเหมือง กระทั่งผู้ฝึกตนบางคนสู้แย่งหิน ผลึกกันยังมีให้เห็น
ยามคณะของหนิงโหยวจากส านักขวานฟ้ ามาถึง พวกนางหาได้ ปิดบังปราณบนร่างไม่
ปราณอันทรงพลังท าให้มหาอ านาจเล็กน้อยและผู้ฝึกตนไร ้สังกัด ทั้งหลายแตกตื่น คนเหล่านี้รีบกุลีกุจอหนีไปให้พ้นทาง
ในโลกหล้า มิอาจใช ้ค าว่ามาก่อนได้ก่อน มีเพียงผู้แข็งแกร่งกว่า เท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้ทรัพยากร
“เริ่มขุดเหมืองได้ ขุดได้มากน้อย ขึ้นกับโชคของทุกคนแล้ว…”
ขณะที่หนิงโหยวกาลังพูด จู่ ๆ หนึ่งอักขระก็เรืองรอง ปกคลุม พื้นที่ร ้อยลี้เป็ นม่านอาคม
ตามด้วยหนึ่งปราณแข็งแกร่งเหินออกมาจากในหนองน้า
“ฮ่า ๆ ส านักขวานฟ้ า! ข้ารอพวกเข้าอยู่นานแล้ว!”
ชายชุดดาผู้หนึ่ง แผ่ปราณขอบเขตแปรเทวะเหยียบย่างบนเวหา
เบื้องหลังเขามีศิษย์ร่วมส านักในอาภรณ์แบบเดียวกันตามมานับ ร ้อย
คนกลุ่มนี้ล้วนมีปราณสัตว์ร ้ายดุดันจากกาย แขนสักลายพยัคฆ์ ด ากันถ้วนหน้า
ยามหนิงโหยวและคณะจากสานักขวานฟ้ าเห็นคนเหล่านั้น สี หน้าก็แปรเปลี่ยนไปอย่างมหันต์
“เหตุใดคนของหุบเขาพยัคฆ์ดาจึงมาอยู่ที่นี่!”
“ผู้ใดปล่อยข่าว!”
“มีคนทรยศ!”
ขอเพียงไม่โง่งม ก็ทราบได้ว่าพวกตนถูกซุ่มโจมตี
คนจากหุบเขาพยัคฆ์ดามาดักซุ่มรอพวกเขาติดกับที่นี่
ต้องมีผู้แอบเผยร่องรอยของพวกเขาส านักขวานฟ้ า!
