“หากคนผู้นี้เอาชนะประมุขศาลาชิวได้ ข้าจะทิ้งการฝึกฝน กลับบ้านไปทำไร่ทันทีเลย!”
ผู้ฝึกตนคนนี้มาจากไหนไม่รู้ หน้าตามิคุ้นเลย ต้องมิใช่อัจฉริยะล ้าเลิศคนใดแน่
นอกจากนั้น อัจฉริยะทรงพลังไม่มาถูกขังที่ผานี้กันหรอก
เมื่อเห็นคนผู้นี้พุ่งเข้าใส่ภาพฉายของประมุขศาลาชิว ภาพยามคนผู้นี้ถูกต่อยกระเด็นก็ปรากฏในใจพวกเขาแล้ว
อย่าเห็นมันเป็นเพียงภาพฉาย ภาพฉายก็ยังมีสัญชาตญาณการต่อสู้อยู่ และนี่แหละความอัศจรรย์ของผาสำนึกผิดแห่งนี้
ภาพฉายของชิวเฟิงสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม แล้วเงื้อหมัดจู่โจมเจียงผิงอันตามสัญชาตญาณ
สองหมัดปะทะกัน เกิดรอยร้าวบนสุญตา อำนาจรุนแรงกระจายกวาดทั่วทิศ
สีหน้าผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตบูรณาการมากมายแปรเปลี่ยนมหันต์ รีบกางโล่พลังขวางไว้ตรงหน้าพวกตน
เพียงพริบตา พฤกษามวลไม้อันมีทั้งสองเป็นศูนย์กลางก็ถูกถอนสิ้น
หมัดทั้งสองรัวใส่กันจนเกิดเงาติดตา ความเร็วสูงล ้าสุดขั้ว มิอาจมองเห็นได้ชัดเจน
เสียงคำรามดังสนั่น สะท้านถึงคู่โสตปวงชนรอบข้าง
เมื่อเห็นเจียงผิงอันและประมุขศาลาดวลหมัดกันอย่างสูสี ปวงชนก็สุดประหลาดใจ
“คนผู้นี้ใครกัน? ประชันหมัดกับประมุขศาลายามเยาว์ได้หลายหมัดเลย”
“มิน่าเล่าจึงกล้าเปิดฉากจู่โจมประมุขศาลาสี่ก่อน ที่แท้ก็มีฝีมืออยู่บ้าง”
“ประมุขศาลาสี่ยังมิแผลงฤทธิ์เต็มที่ นี่เป็นเพียงการโจมตีธรรมดาเท่านั้น”
ฝีมือของเจียงผิงอันทำให้ปวงชนประหลาดใจ แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่แปรเปลี่ยน
จู่ ๆ ภาพฉา
