ระยุทธ์ อัสนีหยิน… พลังเหล่านี้ล้วนหายากสุดแสน แต่มันกลับมาปรากฏขึ้นพร้อมกันในตัวคนผู้เดียว!”
“ข้าไม่เคยพบวรยุทธ์เหล่านี้มาก่อนเลย คนผู้นี้ดูไม่เหมือนคนจากศาลาหลัก น่าจะเป็นอัจฉริยะจากศาลาสาขา”
ปวงชนในผาสำนึกผิดล้วนตกใจกับพลังต่อสู้อันแข็งแกร่งของเจียงผิงอัน
นี่คือภาพฉายของประมุขศาลาสี่ชิวเฟิงนะ! แต่เขากลับสู้เสมอกันได้
วิชาลับอันทรงพลังและหายากดูเหมือนแค่วรยุทธ์ทั่วไปสำหรับคนทั้งสอง จะใช้ออกมายามใดก็ได้ ทุกการปะทะล้วนแข็งแกร่งกว่าการลงมือสุดกำลังของผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมสุญตาอื่น ๆ
หมัดของเจียงผิงอันถูกแผดเผาด้วยเพลิงแท้สมาธิ แต่มันก็สามารถฟื้นคืนได้อย่างรวดเร็ว
นับแต่ดูดซับโลหิตเซียนหยดนั้น ความเร็วการฟื้นร่างกายของเขาก็เร็วจนผิดมนุษย์ไปแล้ว
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็สัมผัสภัยร้ายถึงตาย ใช้อัสนีพริบตาถอยออกมาทันที
ขณะนั้นเอง จู่ ๆ ภาพฉายของชิวเฟิงก็ปริปาก
“ฆ่า!”
ทันทีที่วาจาถูกกล่าว อำนาจในฟ้าดินก็ควบแน่นเป็นคำว่า ‘ฆ่า’สีเลือด
เมื่อคำว่า ‘ฆ่า’ ปรากฏ กฎฟ้าดินพลันนิ่งงันชั่วขณะ ประหนึ่งเผชิญฤทธากฎเกณฑ์สูงสุด ทำให้ปวงชนตัวสั่น
“วิชาหนึ่งวจีปลิดประหาร!”
เหล่าศิษย์ศาลาเติงเซียนประจักษ์ถึงวิชานี้ในพริบตา พวกเขาร่างสะท้านอย่างไม่รู้ตัว
จากคำร ่าลือ วิชานี้ถูกสร้างโดยอิงจาก ‘วิชาคะนึงทิพย์’ ของกู่ตี้อันเป็นตำนาน เชื่อมต่อกับอำนาจสังหารในฟ้าดินด้วยหนึ่งวาจา มีพลังทำลายล้างรุนแรงสุดขั้ว
คำว่า ‘ฆ่
