“มิใช่ฝันเจ้าค่ะ! มีข่าวของพี่ผิงอันจริง ๆ ข้าได้ยินศิษย์พี่พูดกัน ว่าพี่ผิงอันชนะที่หนึ่งในการแข่งขันประลองร ้อยเมืองในแคว้นหมิง หวัง และยังเอาชนะร่างเทวะสุดขั้วหยางอะไรนั่นด้วย!”
หลี่เยว่เยว่กล่าวเสียงเจื้อยแจ้ว เล่าข่าวที่นางได้ยินมาแก่อาจารย์ ใบหน้าน้อยเปี่ยมความตื่นเต้น
ซ่งฮุ่ยลูบศีรษะน้อยของหลี่เยว่เยว่
“เจ้าคิดมากไปแล้ว พี่ผิงอันของเจ้าหามีพรสวรรค์ฝึกฝนใดไม่ ไม่ใช่คนเดียวกันหรอก”
นางเคยตรวจสอบพรสวรรค์ฝึกฝนของเจียงผิงอันมาก่อน และ เหตุที่นางไม่พาอีกฝ่ ายมาด้วยก็เพราะพรสวรรค์ของอีกฝ่ ายดาษดื่น อย่างยิ่ง
กระทั่งพรสวรรค์ของบริวารรับใช ้ทั่วไปของสานักเพียวเหมี่ยวยัง เทียบไม่ไหว
โลกหล้าช่างกว้างใหญ่ ชื่อเจียงผิงอันก็สุดดาษดื่น หากจะมีคน ชื่อซ้าโผล่มาก็เป็ นธรรมดา