“เป็ นไปไม่ได้! พี่ผิงอันของข้าแข็งแกร่งสุด ๆ เลยเจ้าค่ะ!” คู่เนตร กลมโตชุ่มฉ่าของหลี่เยว่เยว่เต็มไปด้วยความชื่นชม
นับแต่ยามนางยังเด็ก ครอบครัวของนางก็ต้องไปท างานในไร่ สวน เป็ นเจียงผิงอันที่ดูแลนางมาตลอด ทุกครั้งที่นางอยากกินถังหูลู่ เจียงผิงอันก็จะไปหามาให้
ซ่งฮุ่ยราพึง “ต่อให้พี่ผิงอันของเจ้าจะมากสามารถ ก็ไม่มีทาง เอาชนะร่างเทวะสุดขั้วหยางได้ในเวลาเพียงไม่กี่ปีหรอกนะ”
“เป็ นไปได้สิเจ้าคะ! พี่ผิงอันของข้าแข็งแกร่งสุด ๆ ไปเลย!”
ใบหน้าน้อยน่าเอ็นดูของหลี่เยว่เยว่สุดแสนมาดมั่น
“อาจารย์จะสอนเจ้าเรื่องพรสวรรค์ให้นะ พรสวรรค์ร่างเทวะสุด ขั้วหยางคือจุดสูงสุดในโลกหล้าผู้ฝึกตน พี่ผิงอันของเจ้า…”
“พี่ผิงอันของข้าแข็งแกร่งสุด ๆ!”
ซ่งฮุ่ยพูดไม่ทันจบ หลี่เยว่เยว่ก็พูดขัดขึ้น
ไม่ว่านางจะพูดอะไร พี่ผิงอันของนางแข็งแกร่งที่สุดเสมอ
