จ๋อ อำนาจศักดิ์สิทธิ์นี่ข้าคัดสรรมาให้เจ้าโดยเฉพาะเลยนะ มันจะทำให้เจ้าได้ประสบความเจ็บปวดไร้จำกัด ถูกไฟคลอกตายอย่างทรมาน!”
“เฉิงฮั่น! ไอ้สารเลว ปล่อยข้านะ รู้หรือไม่ว่าลูกพี่ข้าเป็นใคร!ลูกพี่ข้าคือชิวผิงเซิง บุตรแห่งเซียน!”
ในก้อนโลหิต หวังหู่เจ๋อแผดเสียงพลางดิ้นพล่าน แต่ก็มิอาจหลุดพ้นพันธนาการได้เลย เรี่ยวแรงในกายถูกผนึก เขาจึงทำได้เพียงปล่อยกฎอัคคีผลาญเผา ทรมานสุดแสน
เฉิงฮั่นไม่รู้จักทายาทเซียนผู้ใด และมิได้สนใจด้วย ต่อให้หวังหู่เจ๋อเป็นบุตรเซียน วันนี้เขาก็ต้องตาย!
เฉิงฮั่นลากร่างครึ่งตัวของตนเหินขึ้นสูง เงื้อหมัดชกหวังหู่เจ๋อในพันธนาการโลหิตอย่างเดือดดาล ระดมโจมตีทั้งน ้าตา
ล้างแค้นแล้ว ในที่สุดก็ได้ล้างแค้น
ผ่านมาสามสิบปีแล้ว เขารอวันนี้มาสามสิบปี ในที่สุดก็ได้ล้างแค้นให้ภรรยาเขาเสียที
“หยุดนะ”
หนึ่งเสียงตวาดเกรี้ยวเหนือนภา อึดใจต่อมา ปวงชนก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
ชายในอาภรณ์สีทองหัวจรดเท้าก้าวย่างกลางอากาศ
ที่บ่าและเหนือศีรษะของชายผู้นี้มีเพลิงสีแดงฉานโชติช่วง สีหน้าแววตาถือตนเย่อหยิ่งจากภายใน
คู่เนตรสีทองมองจ้องมายังสมรภูมิ เขามีการฝึกฝนเพียงขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตาแท้ ๆ แต่กลับมอบแรงกดดันมหาศาลแก่ผู้พบเห็น
“ลูกพี่! ช่วยด้วย!”
เมื่อหวังหู่เจ๋อได้ยินเสียงอันคุ้นเคย เขาก็ร้องขอความช่วยเหลืออย่างตื่นเต้นทันที
เฉิงฮั่นสีหน้าเปลี่ยน เขาตัดสินใจผลาญอายุขัยร้อยปี ทุ่มพละกำลังทั้งหม
