ดขยี้หวังหู่เจ๋อทันที
เปรี้ยง!
หวังหู่เจ๋อผู้คิดว่าตนรอดแล้วถูกบดขยี้ โลหิตสาดกระเซ็นทันที
เพื่อมิให้หวังหู่เจ๋อดิ้นหลุดไปได้ เขาจึงมิอาจปล่อยอีกฝ่ายทรมานต่อไป ทำได้เพียงฆ่าเสีย
“วอนตายเสียแล้ว!”
ยามชิวผิงเซิงเห็นเช่นนี้ สีหน้าของเขาพลันบูดบึ้ง พร้อมกันนั้นกฎฟ้าดินก็คลับคล้ายสะท้านสั่น
ศิษย์ศาลาเติงเซียนซึ่งพินิจการต่อสู้นี้อยู่หัวใจสะท้าน
จบสิ้นกัน ชิวผิงเซิงโมโหแล้ว
เจ้าคนจากสาขาย่อยนี่ตายแน่ บังอาจไปยั่วโมโหชิวผิงเซิง
ชิวผิงเซิงยกมือขึ้น เปลวเพลิงที่บ่าและเหนือศีรษะของเขารวมตัวกันที่หน้าอก เพียงถอนหายใจหนึ่งครั้ง อัคคีก็โชติช่วงผลาญแผดสุญตาบิดเบี้ยวไหวระริก
ชิวผิงเซิงใช้หนึ่งมือวาดลวดลาย ฟาดเพลิงแท้สมาธิเข้าใส่เฉิงฮั่น
ทันทีที่พวกเขาเห็นเพลิงแท้สมาธิ เหล่าศิษย์ศาลาเติงเซียนซึ่งพินิจการต่อสู้อยู่ก็ขวัญผวาจนแตกตื่นหนีหลบ
หากพวกเขาถูกเพลิงแท้สมาธิเข้า ได้ตายแน่ ๆ
เพลิงแท้สมาธิทะลวงชั้นอาคมเข้ามาฆ่าเฉิงฮั่นอย่างง่ายดาย เฉิงฮั่นหามีเวลาหลบไม่ ความเร็วนั้นไวเกินไปแล้ว
ขณะที่เฉิงฮั่นคิดว่าตนตายแน่แล้วอยู่นั้นเอง กำแพงน ้าแข็งขนาดมหึมาก็ปรากฏตรงหน้าเขา ขวางเพลิงซื้อเวลาให้เขาชั่วคราว
เฉิงฮั่นรีบเก็บร่างครึ่งหนึ่งของตนแล้วเลี่ยงหลบ
ทันทีที่หลบไป กำแพงน ้าแข็งข้างหลังเขาก็ระเบิดแหลก
ดวงตาสีทองของชิวผิงเซิงหันไปมองหลัวอีเฟย “เจ้าเป็นใครกล้าดียังไงมาหยุดข้า?”
ผู้สร้างกำแพงน ้าแข็งนั้นก็คือห
