บทที่ 142 เดินผิดทาง
“มาดูเร็ว มีผู้ฝึกตนขอบเขตสร ้างรากฐานผู้หนึ่งสู้กับเซี่ยเหลียน และเซี่ยฉวินเหริ่นพร ้อมกันได้!”
“ไอ้โง่ เลิกแหกตากันได้แล้ว ไม่บอกเลยล่ะว่าผู้ฝึกตนขอบเขต สร ้างรากฐานผู้นั้นสู้กับวิญญาณแรกกาเนิดไหว?”
“จริง ๆ นะ หากโกหกเจ้า ข้ายอมเป็ นหลานเจ้าเลย!”
“ไสหัวไป”
ใครบางคนกระจายข่าวต่อเหล่าสหายผู้ก าลังฝึ กฝน แต่คน เหล่านั้นหาได้เชื่อไม่
เซี่ยเหลียนและเซี่ยฉวินเหริ่นเป็ นผู้ฝึ กตนขอบเขตจินตานซึ่ง แข็งแกร่งสูงสุดสองคนของดินแดนลับ พวกเขาต่างหากที่สามารถ ต่อสู้หนึ่งประชันสองกับผู้อื่นได้ แล้วใครจะประชันคนทั้งสองไปพร ้อม กันไหว?
ยิ่งกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็ นเพียงผู้ฝึกตนของเขตสร ้างรากฐาน
ฟังก็รู ้แล้วว่าโกหก
“เวร! กล้าใช ้เศษกฎเกณฑ์มาเดิมพันหรือไม่ หากเป็ นเรื่องลวง ข้าให้เจ้าหนึ่งชิ้น แต่หากจริง ให้ข้ามาชิ้นหนึ่ง!”
ผู้มาส่งข่าวเห็นตนเองถูกตั้งคาถามก็หงุดหงิดนัก จึงนาเศษ กฎเกณฑ์มาเดิมพันทันที
“ก็เอาสิ ทุกคนเป็ นพยานให้ด้วยนะ!”
ผู้ฝึกตนซึ่งเชื่อไม่ลงนี้ไปยังสมรภูมิกับผู้ส่งข่าว
เมื่อเขาเห็นเจียงผิงอันประชันเซี่ยฉวินเหริ่นและเซี่ยเหลียน เขาก็ ตะลึงนิ่งไป
เขาฝันอยู่หรือ?
เจียงผิงอันใช ้กาลังตนทะลวงหมื่นกฎเกณฑ์ ใช ้หมัดอู๋จี๋ตั้งรับ เผชิญสองอัจฉริยะอย่างไม่เพลี่ยงพล้า
