่นิว เมิ่งจิงและบุตรีของเขาอาจต้องเป็นอาหารของใครสักคน อารมณ์ของเจียงผิงอันก็หดหู่สุดขีด
เขาไม่มีทางยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น
“ฮ่า ๆ เจ้ายังอยากท้าทายข้าอีกหรือ? เราเองแหละที่ฆ่าเมียเจ้ายามก่อนตายยังเรียกชื่อเจ้าอยู่เลย ฮ่า ๆ”
หนึ่งเสียงหัวเราะน่ารังเกียจดังออกมาจากแท่นศิลาไม่ห่างไปนัก
ชายซึ่งมีรอยกรงเล็บบนหน้าเหยียบศีรษะของบุคคลร่างกำยำผู้หนึ่งอยู่
ผู้ถูกเขาเหยียบไว้มิใช่ใครอื่นนอกจากเฉิงฮั่น
“ไปตายซะ!”
เฉิงฮั่นแผดคำราม ร่างของเขาขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั่วกายเป็นสีแดงก ่า อาละวาดจู่โจมใส่ชายซึ่งมีรอยกรงเล็บบนหน้าอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเจียงผิงอันเห็นชายผู้มีรอยกรงเล็บบนหน้า สีหน้าของเขาก็ชะงักค้าง
เฉียนฮวั่นโหรวสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของเจียงผิงอัน“คนผู้นี้เป็นใครน่ะ? ทำไมจึงสู้กับเฉิงฮั่น?”
“หวังหู่เจ๋อฆ่าภรรยาของเฉิงฮั่น ใส่ความเฉิงฮั่นให้อยู่ในคุกมืดสามสิบปี เพื่อหยุดมิให้เฉิงฮั่นเข้าประลอง”
เจียงผิงอันเคยเห็นศิลาบันทึกเงาที่เฉิงฮั่นให้มา และจำชายผู้มีรอยกรงเล็บบนใบหน้าได้
ที่เฉิงฮั่นมายังศาลาหลักนั้นมิใช่เพื่อฝึกฝน แต่เพื่อล้างแค้น
เฉียนฮวั่นโหรวมองพวกเขาอยู่พักหนึ่ง ก็กล่าวว่า “เฉิงฮั่นเอาชนะหวังหู๋เจ๋อไม่ได้หรอก เขาวู่วามไปหน่อย”
เจียงผิงอันพยักหน้า แล้วเหินไปหาทันที “อย่าวู่วาม ภายหน้าค่อยล้างแค้นก็ยังไม่สายนะ”
เฉิงฮั่นอยู่ในคุกมืดมาสามสิบปี แต่หวังหู่เจ๋อฝึกฝนอยู่ที่น
