ษย์ศาลาสาขาอื่นร้อนใจเสียจนเกาหน้าข่วนหู ทำได้เพียงมองคนส่วนน้อยเดินขึ้นสู่ศาลาเติงเซียน
เจียงผิงอันเดินสู่บันไดขั้นบนสุด และขณะนั้น ภาพอันชวนตะลึงปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
หนึ่งศาลาเซียนมหึมาเสียจนมิอาจเห็นขอบยืนตระหง่านบนท้องฟ้า
ดวงดาราสีน ้าเงินขนาดยักษ์ถูกแขวนที่มุมศาลาราวเครื่องประดับ กฎเกณฑ์อันสูงค่าปรากฏบนฟ้าให้พินิจตีความอย่างชัดแจ้ง
หนึ่งแม่น ้าไพศาลอันก่อจากปราณวิญญาณอันโอ่อ่าหลากทะลักที่ขอบอาคารเยี่ยงน ้าตก ไม่ว่าสายธารวิญญาณสายใด หากนำไปไว้ในภพแร้นแค้นก็หล่อเลี้ยงหนึ่งขุมกำลังใหญ่ได้
บุปผาต้นหญ้าข้างทางสักต้น หากไปไว้ในภพแร้นแค้นก็ล้วนเป็นสมบัติหายากที่จะทำให้ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะสติแตกชักศาสตราปล้น ทว่าที่นี่พวกมันเป็นเพียงพืชป่าไร้คนแล…
ผู้แข็งแกร่งปรากฏให้เห็นทุกที่ ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเดินพลุกพล่านเกลื่อนไปหมด กระทั่งเด็กอายุไม่กี่ขวบบางคนยังมีการฝึกฝนในขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด
กระทั่งเฉียนฮวั่นโหรวผู้เจนโลกายังตกใจจนพูดไม่ออก
เนิ่นนานจากนั้น เฉียนฮวั่นโหรวจึงรำพึงด้วยสีหน้าซับซ้อน
“ศาลาเติงเซียนสมกับเป็นขุมกำลังสูงสุดของภพบุกเบิก เพียงหนึ่งขุมกำลังนี้ลำพังก็พิชิตภพแร้นแค้นของเราได้จรดโลกาแล้ว”
เจียงผิงอันพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ภพบุกเบิกแห่งนี้น่าสะพรึงยิ่ง แล้วตัวตนจากภพเซียนต้องน่ากลัวเพียงไร?
มิอาจคาดคิดได้เลย
หากเซียนมายังภพแร้นแค้น ใครจะหยุดได้?
เมื่อนึกว่าน้องหู
