กาสลอบโจมตีแล้ว
อีกฝ่ายจะระวังการโจมตีจากพู่กันพิพากษาไว้แน่นอน
เขากินโอสถฟื้นบาดแผลเพื่อฟื้นตัว
“ที่นี่ที่ไหน?”
เจียงผิงอันมองไปรอบ ๆ ทิวทัศน์รอบข้างกว้างใหญ่และด าสนิท เขาหารู ้ไม่ว่าตนเคลื่อนย้ายผ่านยันต์มายังทิศทางใด
การใช ้ยันต์เคลื่อนย้ายแบบสุ่มทิศอันตรายอย่างยิ่ง มันอาจ กระทั่งส่งเขาสู่ใต้พิภพ หรือสู่ท้องนภาอันพร่างพราวก็ได้ทั้งสิ้น
ข้อดีก็มีอยู่ คือไม่อาจหาพบได้ง่ายนัก
มีข้อดีย่อมมีข้อเสีย
เจียงผิงอันปล่อยจิตส านึก ออกส ารวจท่ามกลางความมืด
ไม่อาจทราบว่าอยู่ที่ใด แต่เขายังอยู่บนเกาะเทวะแน่นอน
,
เขายังสัมผัสกฎพิเศษบนเกาะเทวะได้อยู่
เมื่อแน่ใจว่ารอบทิศไร ้อันตราย เจียงผิงอันก็ผ่อนคลาย ใบหน้า มืดหมอง ก าหมัดแน่น
“ตระกูลเหลยประเมินข้าไว้สูงจริง ๆ ถึงกับส่งตัวตนขอบเขต วิญญาณแรกก าเนิดมาจัดการ ไม่คิดเปิดทางรอดใด ๆ ให้ข้าเลย”
“อยากสู้หรือ? งั้นข้าจะสู้ด้วย!”
ดวงตาของเจียงผิงอันระเบิดจิตสังหารและความปรารถนาจะ แข็งแกร่งขึ้นออกมา
,
บทที่ 113 ลักษณ์จริงของเกาะเทวะ
เจียงผิงอันนั่งขัดสมาธิในถ้า นาแขนออกมาข้างหนึ่ง
ทันทีที่แขนข้างนี้ปรากฏ คลื่นความร ้อนสูงก็อบอวลไปทั่วทั้งถ้า
แขนข้างนี้เป็ นของฉู่หยาง แม้จะถูกตัดออกจากกาย ก็ยังมีกฎ อัคคีผลาญอันทรงพลังบรรจุอยู่
แขนข้างนี้สวมอุปกรณ์เก็บของเอาไว้
เจียงผิงอันถอดอุปกรณ์เก็บของออกมา ลบตราจิตสานึกบนนั้น ออก แล้วสลักจิตส านึกของตนลงไปแทน
เมื่อทาเ
