ษาอยู่ในมือผู้ฝึกตนขอบเขต สร ้างรากฐานผู้หนึ่ง!
นี่คือโอกาสงามที่สวรรค์ประทานแก่เขา!
เห็นได้ชัดว่าปราณของเจียงผิงอันเหลือไม่มาก ใช ้งานมันได้ เพียงหน ขอเพียงฆ่าอีกฝ่ ายได้ ศาสตราเซียนครึ่งขั้นนี้จะเป็ นของ เขา!
สมบัติเช่นนี้ อย่าว่าแต่เขาเลย ต่อให้เป็ นปู่เขาผู้อาวุโสสาม หาก รู ้ว่าเจียงผิงอันมีศาสตราเซียนครึ่งขั้นอยู่กับตัว ชะรอยจะมาชิงมันไป ด้วยตนเอง
แม้จะไม่รู ้ว่าเหตุใดพู่กันพิพากษาจึงอยู่ในมือเจียงผิงอัน แต่มัน หามีความหมายไม่!
เหลยชิงอวิ๋นเดินไปยังจุดที่เจียงผิงอันเคยยืนอยู่ นาเศษแผ่นยันต์ ชิ้นหนึ่งออกมาพินิจอย่างตั้งใจ
ยันต์เคลื่อนย้ายนี้อยู่ในขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิด อย่างมาก สุดก็พาเขาเคลื่อนย้ายได้พันลี้
,
เนื่องจากข้อจากัดของเกาะเทวะ ยันต์เคลื่อนย้ายนี้จึงมิอาจ ครอบคลุมรัศมีพันลี้ได้
อีกฝ่ายต้องยังอยู่บนเกาะเทวะ!
เหลยชิงอวิ๋นใช ้งานอัสนีพริบตาอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่ปลดปล่อย จิตสานึกค้นหาที่อยู่ของเจียงผิงอัน
อย่าปล่อยให้โอกาสยิ่งใหญ่หลุดมือ!
ในถ้าอันอับชื้น กว้างใหญ่และมืดทึบแห่งหนึ่ง เจียงผิงอันหอบ หายใจ อาภรณ์โชกชุ่มด้วยเหงื่อ
น่าเสียดายที่ฆ่าอีกฝ่ายไม่ได้
เขาทุ่มพลังเพื่อสู้กับยอดฝีมือจากต้าฉู่ไปเกือบหมดแล้ว
หาไม่ การลอบโจมตีเมื่อครู่คงสาเร็จได้
เขาจงใจทาให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อให้อีกฝ่ายย่ามใจ ขณะเดียวกัน ก็ใช ้ยันต์หลอกล่อเพื่อลอบจู่โจม
,
ภายหน้า แม้ปราณจะฟื้นสมบูรณ์ ก็หมดโอ
