นสัตว์ประหลาดอะไรกัน ศัตรูแข็งแกร่งขนาดนี้ แต่พวกเขาซึ่งเผชิญหน้าผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการกลับออกมาเร็วกว่านางอีก!
อีกทั้ง พวกเขายังดูเหมือนออกมาโต้วาทีกันที่นี่นานแล้ว ดูมิได้เห็นด่านนี้จริงจังโหดร้ายอะไรเลย
ความคิดของหลัวอีเฟยยุ่งเหยิง มิน่าเล่ามารดาของนางจึงพูดเสมอว่าเหนือฟ้ามีฟ้า เหนือคนมีคน ภายหน้านางต้องไม่ลำพองถือตนจนเกินไป
ครู่ถัดมาจากนั้น เยี่ยอู๋ฉิงก็ออกมา
เขาอยู่ในขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา ต้องเผชิญคู่ต่อสู้เพียงขั้นกลางขอบเขตหลอมสุญตา และระดับนี้ก็มิได้ยากเย็นสำหรับเขา
สามวันจากนั้น เฉิงฮั่นก็เอาชนะคู่ต่อสู้ได้สำเร็จ ร่างกำยำของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล
เขาสูดหายใจยาว ๆ แล้วผ่อนลม
“สมแล้วที่เป็นบททดสอบของศาลาหลัก ไม่ง่ายเลยจริง ๆ นี่ขนาดข้าติดอยู่ในคุกมืดสามสิบปี พลังต่อสู้ไม่ธรรมดานะ หากเป็นผู้อื่น เกรงว่าคงยากจะผ่านได้ในหนเดียว”
“พวกสหายเต๋าเจียงยามนี้คงกำลังสู้กันอย่างดุเดือดแน่แท้ ระดับนี้ดูจะทำร้ายสหายเต๋าเจียงกับสหายเต๋าเฉียนสักหน่อย”
“แต่พวกเขามิได้อ่อนแอ ต้องผ่านบททดสอบได้แน่ ๆ ทว่าก็ไม่รู้พวกเขาต้องใช้เวลานานเพียงไร อาจจะเกินสิบวันก็เป็นได้”
“ออกไปรอพวกเขาดีกว่า”
เฉิงฮั่นกินโอสถฟื้นบาดแผลแล้วเดินออกไป
ทว่า เมื่อเขาเดินพ้นค่ายกล มาเห็นภาพภายนอก เขาก็เกือบโอสถติดคอตาย
เจียงผิงอันกับเฉียนฮวั่นโหรวนั่งหารือเรื่องบางอย่างกันที่โต๊ะอย่างเคร่งขรึม
เยี่ยอู๋ฉิงนั่งหลับตาฝึกฝนหลบมุม
