ขณะที่หลัวอีเฟยแอบถักเปียให้เยี่ยอู๋ฉิง
สี่คนนี้ไวกว่าเขาอีก!
“แค่ก ๆ”
เฉิงฮั่นกระอักไอตัวโยน รู้สึกเหมือนหัวใจถูกทำร้ายสาหัส
เขาว่าตัวเขาแข็งแกร่งและรวดเร็วพอแล้ว แต่มิคาดว่าคนเหล่านี้จะเร็วยิ่งกว่า
ทว่า เจ้าพวกนี้ต้องไวกว่าเขาไม่มากแน่
หลัวอีเฟยได้ยินเสียงไอก็เงยหน้าขึ้นบ่นเฉิงฮั่น
“ทำไมเจ้ามาช้านัก เรารอเจ้ามาสามวันแล้ว”
“รอสามวัน? พวกเจ้าออกมาตั้งแต่วันแรกหรือ? แค่ก ๆ แค่ก ๆ”
เมื่อทราบว่าคนทั้งสี่ออกมาตั้งแต่วันแรก เฉิงฮั่นก็ยิ่งไอรุนแรง
เจ้าพวกนี้เป็นสัตว์ประหลาดกันหมดเรอะ!
เฉิงฮั่นงุนงงเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาถามเจียงผิงอัน “สหายเต๋าเจียง ด่านนี้ง่ายมากหรือ?”
“ยาก”
เจียงผิงอันผ่อนลมหายใจยาว หน้านิ่วคิ้วขมวด ท่าทางสับสนงุนงง
เฉิงฮั่นผ่อนหายใจโล่งอก ว่าแล้วเชียว ด่านนี้ยากจริง ๆ แหละ
คนทั้งสี่ออกมาเร็วได้เพียงนี้ อาจเป็นเพราะพวกเขาได้เปรียบคู่ต่อสู้
ทว่า ประโยคถัดมาของเจียงผิงอันทำให้เฉิงฮั่นเกือบหันหลังเดินกลับ
“การสร้างระบบฝึกฝนสักระบบมันยากเกินไปแล้ว ข้าหาทิศทางไม่เจอ ไม่รู้จะไปต่อเช่นใดเลย”
“ถูกต้อง มิเช่นนั้นราชันศักดิ์สิทธิ์จะเป็นที่นับถือได้เช่นไร”
เฉียนฮวั่นโหรวเสริม
เฉิงฮั่น “…”
ที่แท้ทั้งสองกำลังพูดถึงความยากของการสร้างระบบฝึกฝน!มิได้บอกว่าด่านนี้ยาก!
เจียงผิงอันเงยหน้าขึ้นถามเฉิงฮั่น “สหายเต๋าเฉิง เมื่อครู่เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ม… ไม่มีอะไร”
เฉิงฮั่นไม่อยากปวดใจเปล่าจึงหยุด
