ับเจียงผิงอันอยู่ที่นี่ นางจะรู ้แน่นอนว่ายิ่ง เจียงผิงอันทาตัวสงบเงียบ หมายความว่าในใจเขายิ่งโกรธเคือง
,
บทที่ 112 ตระกูลเหลยลงมือ
“กระดูกมังกรมาร หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลเคยส่งคนมาค้นหา มันแล้วแต่ก็ไม่พบ น่าจะถูกผู้ใดเอาไปนานแล้วล่ะ”
หมิงเฉินพอเดาได้ว่าบางที การที่เจียงผิงอันมาหากระดูกมังกร มารอาจเป็ นเพราะเคยตกลงกับหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลเอาไว้
และถูกต้องตรงเผง
เพื่อช่วยชีวิตหวังเหริน เจียงผิงอันทาข้อตกลงกับฮัวชิงอวี่แห่ง หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล
ฮัวชิงอวี่จะให้หญ้าผลึกน้าแข็งใบหนึ่งกับเจียงผิงอัน แลกกับการ หากระดูกมังกรมารให้นาง
หากหาไม่พบ ให้เขาค้นหาสายแร่เหมืองให้หอวาณิชมั่งคั่ง กว้างไกลเป็ นเวลาห้าปี
แม้เจียงผิงอันจะทราบนานแล้วว่าโอกาสหากระดูกมังกรมารพบ ยากเย็นอย่างยิ่ง เขาก็ยังต้องตกลง
,
หาไม่ เขาก็จะไม่มีทางได้หญ้าผลึกน้าแข็งมา และไร ้หนทาง ช่วยชีวิตท่านอาจารย์
คาดว่าฮัวชิงอวี่น่าจะไม่ได้หวังพบกระดูกมังกรมารมากนัก แต่ แค่อยากให้เขาค้นหาเหมืองให้หอวาณิชห้าปีเสียมากกว่า
เจียงผิงอันไม่มีเวลาห้าปีให้เสีย ต่อให้โอกาสหากระดูกมังกรมาร พบจะน้อยนิดยิ่ง เขาก็ยังต้องลองดู
“ใต้เท้าเจ้าแคว้น ข้าอยากค้นหากระดูกมังกรมารบนเกาะเทวะ โปรดให้เวลาข้าสักหน่อยเถิด”
เจียงผิงอันกุมกาปั้นวิงวอน
หมิงเฉินกล่าวยิ้ม ๆ “เจ้าสุภาพไปแล้ว หากมิใช่เพราะเจ้า เกาะ เทวะก็คงถูกผู้อื่นชิงไป อย่าว่าแต่เจ้าจะออกสารว
