ละเลยไปได้
เวินสือเหนียนกับพ่อลูกตระกูลเวินจงใจล่อเธอมาที่นี่หรือ?
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเฝ่ยไป๋ลู่เริ่มเย็นชา ต่อให้คุณพ่อเวินจะโง่แค่ไหน ก็ยังตระหนักได้ว่าเธอเข้าใจบางอย่างผิดไป
เขาจึงรีบอธิบาย “อาจารย์เฝ่ย ผมไม่รู้มาก่อนว่าคุณกับคุณชายสามเวินรู้จักกัน! ผมไม่ได้ร่วมมือกับคุณชายสามเวินเพื่อหลอกลวงคุณนะครับ”
เวินสือเหนียนกล่าวเสริม “คุณเฝ่ย เวินอวี้ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วยจริง ๆ ครับ”
เวินอวี้เป็นชื่อของคุณพ่อเวิน
เวินอวี้ปาดเหงื่อจากหน้าผาก แล้วรีบพยักหน้า
เขาไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ นะ อย่าเข้าใจเขาผิดสิ!
เฝ่ยไป๋หลู่มองไปยังเวินสือเหนียน คุณพ่อเวินไม่รู้เรื่อง เป็นไปได้ไหมว่าเขาก็ไม่รู้เรื่องนี้เหมือนกัน?
ทั้งที่อีกฝ่ายสามารถบอกเธอไว้ก่อนก็ได้ แต่กลับเก็บงำเงียบ แบบนี้ต่างอะไรกับการหลอกลวงกัน?
“ขอโทษด้วยคุณเฝ่ย” เวินสือเหนียนขอโทษ แต่เขาก็อธิบายไม่เก่งเช่นกัน
ชายหนุ่มขยับรถเข็นมาหาเฝ่ยไป๋ลู่ และกล่าวเปลี่ยนเรื่องอย่างใจเย็น “เวินผู้นี้ได้รับของที่คุณส่งมาเมื่อวานแล้ว แต่พวกมันก็กลายเป็นเถ้าไปภายในวันเดียวเช่นกัน”
เฝ่ยไป๋ลู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ก็บอกไปแล้วว่าของพวกนั้นไม่มีประโยชน์สำหรับคุณ คุณต้องซื้อแบบเฉพาะของคุณเอง ส่วนตอนนี้ทั้งเงินทั้งสินค้าหมดแล้ว และฉันไม่มีบริการหลังการขายสำหรับสินค้าที่ใช้แล้วทิ้ง”
ไอชั่วร้ายยังวนเวียนอยู่รอบกายชายหนุ่ม แล้วเครื่องรางของขลังธรรมดาจะป้องกันไอชั
