ห้าคนนี้สมควรตายแล้ว
กล้าวางค่ายกลชั่วร้ายที่เป็นภัยต่อสวรรค์และโลก ก็ต้องยอมรับกรรมของไสยเวทย้อนกลับด้วย
เฝ่ยไป๋ลู่หยิบเหยือกหยกออกมา เหยือกสีขาวมันวาว ด้านในบรรจุลูกบอลแสงสีทอง
สิ่งนี้คือผลบุญแห่งสวรรค์ หลังจากทำลายค่ายกลสกัดโชคลาภตรงถนนเก่าเมื่อวานนี้
สิ่งนี้คือสิ่งที่ดี เป็นประโยชน์ต่อการฝึกฝนตนเองและเพิ่มพูนทักษะ
แล้วยังสามารถกำจัดสิ่งชั่วร้าย ให้พรแก่ร่างกายของมนุษย์
ต่อมาเฝ่ยไป๋ลู่ไปโรงพยาบาล เธอแบ่งผลบุญออกเป็นสองส่วนแล้วใส่ในร่างของพ่อแม่บุญธรรมทีละคน
แสงสีทองส่องอยู่ที่ระหว่างคิ้วของพวกเขา และการหายใจของพวกเขาก็สงบลงมาก
พ่อแม่บุญธรรมสมองกระทบกระเทือนจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตกอยู่ในอาการโคม่าจนแทบจะนอนเป็นผัก
ตัวเธอสะสมผลบุญแสงทองมากพอแล้ว ด้วยพรแห่งโชคลาภนี้ การทำให้พ่อแม่บุญธรรมกลับมาเป็นปกติย่อมไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
น่าเสียดายที่ผลบุญนั้นหายาก
เฝ่ยไป๋ลู่ถอนใจยาว ทั้งต้องหาเงินทั้งต้องสะสมผลบุญ ความกดดันในการหาเลี้ยงครอบครัวหนักพอ ๆ กับเขาไท่ซาน*[1]
งูตัวน้อยที่อยู่ด้านข้างมองเฝ่ยไป๋ลู่เงียบ ๆ อยู่พักหนึ่ง
ทันใดมันก็อ้าปากกว้าง แล้วคายก้อนทรงกลมสีขาวโพลนออกมา
หลังจากคายก้อนทรงกลมสีขาวออกมาแล้ว เจ้างูน้อยก็อ่อนแรงลงทันที มันพันหางไว้รอบนิ้วก้อยของเฝ่ยไป๋ลู่อย่างหมดแรง
“เป็นอะไรไป?” เฝ่ยไป๋ลู่ขมวดคิ้วพลางใช้ปราณวิญญาณโคจรรอบตัวมัน “กินของไม่ดีมาหรือเปล่า?”
เมื่อเห็นท