่าทางที่ไม่สบายของงูน้อยอย่างนี้แล้ว ทันใดก็นึกถึงกู่กินหัวใจที่มันกินเข้าไป
ปราณวิญญาณอันลึกล้ำถูกป้อนเข้าไปในตัวอย่างต่อเนื่อง จู่ ๆ งูตัวน้อยที่คล้ายตายไปแล้วครึ่งหนึ่งก็รู้สึกดีขึ้นมาก
มันทูนสิ่งทรงกลมสีขาวไว้บนหัว แล้วมองเฝ่ยไป๋ลู่ราวกับกำลังถวายสมบัติ
ดวงตาเล็ก ๆ คู่นั้นกระตุ้นให้เธอมอง
เฝ่ยไป๋ลู่ลังเล “…”
ถ้าเปิดออกจะไม่เจอซากศพของหนอนนั่นใช่ไหม?
ถ้ามันกล้าเล่นตลกทำให้เธอตกใจกลัวละก็ พรุ่งนี้โดนทำเป็นงูตุ๋นแน่
เฝ่ยไป๋ลู่เหลือบมองมันอย่างอารมณ์ไม่ดี แล้วถึงได้หันมองว่าเจ้างูน้อยคายอะไรออกมา
ภายนอกของสิ่งนั้นขาวโพลน จนแม้แต่เธอยังมองไม่เห็นว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
เมื่อดูแล้วไม่ใช่หนอนศพน่าขยะแขยง เฝ่ยไป๋ลู่จึงเริ่มสนใจขึ้นมาเล็กน้อย
และทันทีที่มือของเธอสัมผัสของทรงกลมสีขาวนั่น อากาศสีขาวก็จางหายไป แล้วแสงสีทองก็ปรากฏอยู่ด้านใน
สิ่งนี้มัน…
ผลบุญ!
แม้แต่คนที่สงบนิ่งอย่างเฝ่ยไป๋ลู่ก็ยังตกตะลึงกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเธอ
งูตัวน้อยมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเฝ่ยไป๋ลู่อย่างพึงพอใจ
มันเชิดหน้าอกเล็ก ๆ ขึ้นอย่างภาคภูมิใจในตัวเอง
มาดูกันว่าจากนี้เจ้านายจะว่ามันไร้ประโยชน์อีกหรือเปล่า!
มันมีประโยชน์ที่สุดแล้ว!
เลี้ยงมันไว้คุ้มค่าจะตาย!
เฝ่ยไป๋ลู่สับสน ‘ฉันคงตื่นเร็วไปแล้ว*[2] คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เห็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่เลี้ยงไว้คายผลบุญออกมาจริง ๆ’
“แกได้มาจากที่ไหนกัน?” เธอมองงูน้อยที่ภ
