ั้งหมดที่เห็นได้
เจียงผิงอันมิได้โกหก แต่ไฉนสมบัติลับชิ้นนี้จึงแข็งแกร่งนัก?
เจียงผิงอันไปได้สมบัติชั้นดีมาจากไหนเยอะแยะ? ไปภพเซียนมาหรือไร?
มั่วชงเองก็อยากซื้อโล่ แต่ทันทีที่อ้าปาก เจียงผิงอันก็กล่าวขึ้นทันที
“ผู้อาวุโสใหญ่ มิต้องเสนอราคา ของเน่า ๆ แบบนี้มิควรค่าให้ผู้อาวุโสใหญ่ซื้อหรอก”
ใบหน้าเฒ่าชราของมั่วชงกระตุกแข็ง “ใครจะอยากซื้ออาวุธวิเศษของเจ้า! เราสกุลมั่วมีเยอะแยะ!”
เขากระฟัดกระเฟียดจากไป ทั้งโมโหและเจ็บใจ
หากรู้เช่นนี้แต่แรก ก็ควรกำจัดเจียงผิงอันให้สิ้นซากอย่างไร้คำนึงวิธีการเสีย
ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ชำเลืองไล่หลังมั่วชงอย่างเห็นใจ ปลาหมอตายเพราะปากแท้ ๆ ใครบ้างมีสมบัติลับเพียงพอใช้?
ภายหน้า อย่าได้พูดอะไรล่วงเกินเจ้านิกาย เดี๋ยวจะกลายเป็นอย่างมั่วชง ของดี ๆ อะไรก็จะไม่ถึงมือ
เจ้านิกายมิได้โกหก เจ้านิกายมีช่องทางซื้อสินค้าจริง ๆนอกจากอาวุธวิเศษแล้ว ได้ยินว่ายังมีโอสถมากมายด้วย
หากสร้างสัมพันธ์อันดีกับเจ้านิกายไว้ ภายหน้าก็จะได้ผลประโยชน์มากกว่านี้!
เจียงผิงอันขายอาวุธวิเศษบางชิ้น เก็บเกี่ยวทรัพยากรได้มากมาย ขณะที่ผู้อาวุโสจากนิกายเทวมารทั้งหลายก็ได้อาวุธวิเศษระดับสูง ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ขณะนี้ เจียงผิงอันมีทรัพยากรไม่ขาดมือโดยแท้จริง
ในที่สุดก็สามารถฝึกฝนอย่างสบายใจ แสวงหาเส้นทางเซียนได้แล้ว
“เจ้านิกาย รบกวนท่านซื้อโอสถระดับสูงมาหน่อยเถิด สิ่งนี้ขาดแคลนที่สุดเลย”
ผู้อาวุ
