ถ่วงของตน และจากความ พากเพียร เขาก็เพิ่มระดับแรงโน้มถ่วงได้ถึงสิบเท่า ระยะทาการเพิ่ม เป็ นรัศมีสามจั้ง
แรงโน้มถ่วงนี้มีผลรุนแรงต่อคนทั่วไป แต่สาหรับผู้ฝึกตน ผลของ มันยังเล็กจ้อยนัก
“เจ้าท่อนไม้! เจ้าท่อนไม้! ถึงเวลาออกมาได้แล้ว!”
เมิ่งจิงกระโดดกระเด้งมาหาเจียงผิงอัน นางรู ้สึกอุดอู้นัก และใน ที่สุดก็จะได้ออกไปเล่นแล้ว
เจียงผิงอันหยุดต่อสู้ ปาดเหงื่อจากหน้าผาก แล้วกุมกาปั้นคารวะ ภาพฉายตรงหน้า
“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ชี้แนะ”
แม้เขาจะมิอาจแตะชายเสื้ออีกฝ่ ายได้ด้วยซ้า แต่การต่อสู้สิบวัน มานี้พัฒนาปฏิกิริยาและทักษะต่อสู้อย่างมหาศาล
เจียงผิงอันหันกายจรจาก
ทันทีที่เดินพ้นดินแดนลับ ก็ได้ยินเสียงจินหลินบ่นอุบ
“ยากไปแล้ว ไม่อาจเอาชนะภาพฉายของหมิงหวังได้เลย”
“ใช่เลย หากไม่บรรลุกฎเกณฑ์ ใต้ขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิด ก็อย่าหวังเลยว่าผู้ใดจะเอาชนะเขาได้” ฟางซิงกล่าวอย่างเสียดาย
ไม่น่าแปลกใจเลย ไร ้ผู้ใดได้มรดกของหมิงหวังกลับมา
แต่จากสีหน้าของแต่ละคน ผลได้ก็หาน้อยไม่
สายตาเฉยชาของเยี่ยอู๋ฉิงกวาดมามองเจียงผิงอัน
หากประชันกันอีกครั้ง เขาไม่แพ้แน่
สามเดือนมานี้ เขาลับกระบี่เสียจนมิต้องมัวเสียเวลาสั่งสมกาลัง ก็ออกกระบี่จู่โจมได้แล้ว
ในขอบเขตเดียวกัน ไร ้ซึ่งคู่มือใด ๆ
[1] ค าเรียกเชิงยกย่องตัวเอง แปลได้ว่า ‘ตัวข้า ราชาผู้นี้’ มักใช ้ ในหมู่อ๋อง เจ้าชาย หรือราชา
