ฉียบพลันว่า “ข้าขอรายงานต่อฝ่ายธำรงสันติ ฝ่ายรักษาระเบียบฆ่าผู้บริสุทธิ์โดยไม่แยกแยะ สังหารภรรยาข้า แล้วใส่ความข้ามาติดคุก!”
ได้ยินเช่นนี้ ในที่สุดเจียงผิงอันก็พอเข้าใจบางสิ่ง
เฉิงฮั่นถ่ายทอดกระแสปราณมาสารภาพ “ขอโทษด้วย ที่เจ้าเข้าคุกมาครั้งแรก ผู้ฆ่าคนคือข้าเอง”
“ข้าเห็นว่าเจ้ามีพรสวรรค์ล ้าเลิศ มีความกล้าเผชิญหน้าฝ่ายรักษาระเบียบตรง ๆ ข้าจึงจงใจสร้างความขัดแย้งระหว่างเจ้ากับฝ่ายรักษาระเบียบ เพื่อที่เจ้าจะได้เห็นโฉมหน้าแท้จริงของฝ่ายรักษาระเบียบชัด ๆ”
“เมื่อรอให้ความขัดแย้งระหว่างเจ้ากับฝ่ายรักษาระเบียบพัฒนาคุกรุ่น ฝั่งประมุขศาลาก็จะเคลื่อนไหว ทั้งหมดนี้จะเป็นไปตามทิศทางที่เราต้องการ แต่ความขัดแย้งระหว่างเจ้ากับฝ่ายรักษาระเบียบทวีความเข้มข้นไวกว่าที่พวกเราคาดคิดนัก”
“สถานะทูตธำรงสันติ เดิมทีพวกประมุขศาลาตั้งใจเตรียมมันไว้ให้ข้า แต่เจ้าสร้างผลงานดีกว่าคาดคิด ดีกว่าข้าเสียอีก”
“จากเจตนาของประมุขศาลา พวกนางจะไล่ตรวจสอบย้อนจากความขัดแย้งครั้งนี้ เพื่อที่จะได้คิดบัญชีกับฝ่ายรักษาระเบียบ”
หลังพูดจบ เฉิงฮั่นก็เตรียมพร้อมสงบอารมณ์ของเจียงผิงอัน
เพราะถึงอย่างไร ผู้ถูกหลอกใช้ไม่มีทางรู้สึกดี
แต่เฉิงฮั่นก็พบว่าใบหน้าของเจียงผิงอันไร้เค้าแห่งอารมณ์ใด ๆ
เฉิงฮั่นนิ่งอึ้ง “เจ้าไม่โกรธหรือ?”
“เหตุใดต้องโกรธ? ทุกผู้มีความต้องการของตน ข้าก็อยากกำจัดฝ่ายรักษาระเบียบเหมือนกัน”
นับแต่เฉิงฮั่นพูดประโยค
