ชายวัยกลางคนในชุดบัณฑิตคลี่ยิ้มกว้าง เผยให้เห้นฟันขาวราวหิมะสองแถวเรียงชิดติดกัน อย่างไรก็ตามพอวาจาของมันดังเข้าหู พาลให้ใจต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะสะท้าน
ฆ่าประมุขนิกายหมอกเร้นลับ?
นอกจากนั้นประมุขนิกายหมอกเร้นลับที่ว่า ยังเป็นอาจารย์ของคนผู้นี้เอง?
จังหวะนี้ สายตาที่ต้วนหลิงเทียนใช้มองชายวัยกลางคน เริ่มฉายชัดถึงความรังเกียจขยะแขยง เพราะจากระดับพลังอีกฝ่าย การที่จะฆ่าตัวตนระดับประมุขได้เห็นได้ชัดว่าต้องใช้วิธีสกปรก และอาศัยความไว้เนื้อเชื่อใจแน่นอน
“อะไร? เจ้ารังเกียจทั้งดูแคลนข้าอยู่รึ?”
ชายวัยกลางคนชักสีหน้าบึ้งตึง ราวกับมองทะลุความคิดและจิตใจของต้วนหลิงเทียนได้ออก “แต่เจ้ารู้หรือไม่ ว่าไฉนข้าถึงต้องฆ่ามัน…เพราะเจ้านั่น เพียงเพราะต้องการผูกมัดข้าไว้กับนิกาย หวังให้ข้าสืบทอดตำแหน่งประมุขต่อจากมันในอนาคต มันถึงกับส่งคนไปฆ่าล้างตระกูลข้าจนสิ้น!”
“ไม่เพียงครอบครัว แต่คนทั้งตระกูลข้านับพันกว่าชีวิต…ตกตายในชั่วข้ามคืน! ไม่ว่าลูกเด็กเล็กแดงผู้เฒ่าผู่แก่ แม้แต่สุนัขสักตัวยังไม่เหลือรอด!!”
พอชายวัยกลางคนในชุดบัณฑิตนักศึกษากล่าวถึงจุดนี้ มันก็กัดฟันดังกรอด จิตสังหารอำมหิตและความดุร้ายบ้าคลั่งเริ่มพวยพุ่งออกมาทั่วร่าง จากนั้นไอพลังที่ปั่นป่วนราวสายลมวิปริตก็เริ่มพัดวนไปรอบตัว
กระทั่งเสียงพลังที่พัดวนดั่งมหาพายุเกรี้ยวกราดนั่น ยังดังสนั่นครืนๆ กึกก้องไปทั่วระนาบอิสระเล็กๆ
