“แต่ข้าว่าพวกเจ้าไม่ใช่แค่ล้อเล่นจริงๆกระมัง?”
สองตาต้วนหลิงเทียนยิ่งมายิ่งฉายแววดุดัน “แต่ให้พูดกันตรงๆ…ข้าไม่เห็นพวกเจ้าอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ต่อไปหากพวกเจ้าไม่มากวนใจข้า ข้าก็ไม่คิดจะไปยุ่งวุ่นวายอะไรด้วย”
พอได้ฟังวาจาคล้ายมอบราชโองการอภัยโทษของต้วนหลิงเทียน ทั้งคู่ก็หันไปมองต้วนหลิงเทียนอย่างพร้อมเพรียง เร่งกล่าวออกมาหวังใช้ความดีความชอบลบล้างความผิด “ศิษย์น้องต้วน เป็นพวกเราเลอะเลือนเอง…พวกเราไม่ควรมารบกวนเจ้าจริงๆ”
“ว่าแต่ศิษย์น้องต้วน ต่อไปเจ้าต้องระวังศิษย์พี่ ฉีอวี่ ให้มาก ศิษย์พี่ฉีอวี่เป็น 1 ใน 10 ศิษย์สายในขอบเขตเทพที่แข็งแกร่งที่สุด…ศิษย์พี่เข้าใจการผสานรวมความลึกซึ้งของกฏแห่งลมได้ 3 ประการแล้ว เกรงว่าไม่น่าจะด้อยไปกว่าเจ้าเลย…”
ภายใต้การ ‘อภัยโทษ’ ของต้วนหลิงเทียน ทั้ง 2 ก็ถึงกับนำศิษย์พี่ออกมาขายบางส่วนเพื่อสร้างความดีความชอบ แต่เรื่องสำคัญบางอย่างพวกมันก็ไม่ได้พูดออกมา ทุกอย่างที่กล่าวบอกออกไปคือเรื่องที่ศิษย์สายในคนอื่นๆทราบกันดีอยู่แล้ว
“ฉีอวี่? เข้าใจการผสานรวมความลึกซึ้งของกฏแห่งลม 3 ประการ?”
สองตาต้วนหลิงเทียนหรี่ลงเล็กน้อย เขาเองก็มีคิดไว้แล้วว่าถูเฟิงนั่น จะช้าจะเร็วก็ต้องส่งคนมาหาเรื่องเขาแน่ แต่ก็ไม่น่าจะสิ้นไร้ถึงขั้นหา ‘สัดใส่ข้าวใช้การไม่ได้’ เยี่ยงชาย 2 คนเบื้องหน้ามาแน่ ปรากฏว่าตัวขี้ขลาดทั้ง 2 เพียงมาหาเขาเอง หมายสร้างความพึงพอใจให้ฉีอวี่กับถูเฟิง
