ขอเพียงตระกูลราชาเทพในเมืองวายุสวรรค์ ไม่ส่งตัวตนระดับราชาเทพมาฆ่าเขา ไม่ว่าจะเป็นเทพขั้นสูงกี่คน ต่อให้อีกฝ่ายจะเยอะจนเขาสู้ไม่ได้จริง เขาก็มั่นใจว่าสามารถหลบหนีได้แน่…แต่ที่สําคัญคือพวกมันจะแห่กันมามืดฟ้ามัวดินจนเขาต้องหนี้จริงๆเหรอ?
และเผลอๆบางทีพอถึงตอนนั้นไม่รู้ว่าใครจะไล่ฆ่าใครกันแน่!
“เอาล่ะ ยังไงก็ต้องขอบคุณสําหรับน้ําใจของเจ้า”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้ตึงเหยียนอีกครั้ง ก่อนจะมุ่งตรงไปรับแจกโอสถเทพ พอได้แล้วเขาก็เตรียมจะเดินออกจากโถง 10 ดาวเพื่อกลับไปบ่มเพาะพลังต่อ รอวันทดสอบนักศึกษา 10 ดาว
“ หลิงเทียน!”
ทว่าพลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง และผู้พูดก็เหมือนกําลังเดินเข้ามาหาเขา พอต้วนหลิงเทียนหันกลับไปดู เขาก็เห็นชายหนุ่มรูปร่างปานกลางมาในชุดคลุมสีฟ้าหน้าตาแลดูธรรมดาเดินมาหยุดลงตรงหน้าเขา
“เจ้ามีอะไรหรือ?”
คนที่มาโผล่ในโถง 10 ดาวได้ ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นนักศึกษา 10 ดาวไม่ผิดแน่ แค่ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แล้วมาหาเขาด้วยเรื่องอะไร
และหลังจากต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกไปได้ไม่ทันไร เสียงผ่านพลังของติงเหยียนก็ดังขึ้นในหูเขาพอดี “ หลิงเทียน เจ้านั่นเป็นคนของตระกูลจึงเรียกว่า จึงเชื่อเหลียง…แต่มันเป็นแค่คนจากบ้านรองตระกูลจังเท่านั้น ฐานะมันเทียบกับจังเค่อนี้ไม่ได้เลย”
