ดิจรจาก ก็ไม่มีโอสถยืดอายุขัยระดับนี้อีกเลย”
“ในยุคสมัยนี้ โอสถยืดอายุขัยระดับสูงที่สุด ยืดอายุขัยได้แค่พันห้าร้อยปีเท่านั้น”
“หากมีโอสถซึ่งยืดอายุขัยสามพันปีอยู่จริง ๆ ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ตาเฒ่าผู้นี้ก็จะซื้อ”
“น่าเสียดายที่หามีไม่”
ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ข้างตัวเขาเองก็ลอบรำพึงเบา ๆ
กาลเวลาไร้ปรานี ยามโอสถยืดอายุขัยทั้งหมดถูกใช้ พวกเขาก็ทำได้เพียงผนึกตัวตนหลับใหล รอโอกาสบรรลุเป็นเซียน
แต่ในยุคสมัยนี้ ไร้ซึ่งโอกาสบรรลุเซียน
เจียงผิงอันชำเลืองยอดฝีมือรอบกาย ใบหน้าของผู้เฒ่าบางคนเปี่ยมความโหยหาต่อโอสถระดับสูงนี้
เจียงผิงอันกล่าวกับผางหาน “ผู้อาวุโส ขอสมบัติลับข้าชิ้นหนึ่งแล้วข้าจะขายโอสถที่ยืดอายุขัยสามพันปีให้กับท่าน”
ผางหานเอนตัวมาด้านหน้า สองมือไพล่หลัง ส่ายหัวกล่าว “เจ้านิกายอย่าล้อเล่นเลย ยุคสมัยนี้ไม่มีโอสถยืดอายุขัยระดับสูงเพียงนั้นหรอก”
“ข้ามี”
เจียงผิงอันนำโอสถสีแดงออกมาเม็ดหนึ่ง
กฎเกณฑ์ลึกลับปกคลุมรอบเม็ดโอสถ พลังชีวิตยิ่งใหญ่คุกรุ่น
ทันทีที่โอสถนี้ปรากฏขึ้น สายตาปวงชนรอบข้างก็เหมือนถูกตรึงอยู่กับมัน มิอาจเบนละไปไหนได้
“พลังชีวิตแข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!”
“นี่คือโอสถยืดอายุขัยหรือ?”
“ไฉนตาเฒ่าผู้นี้จึงไม่เคยเห็นโอสถยืดอายุขัยเช่นนี้มาก่อนเลย?”
ผู้อาวุโสหลายคนซึ่งใช้ชีวิตเนิ่นนานเคยกินโอสถยืดอายุขัยมาก่อน มีโอสถยืดอายุขัยอยู่เพียงไม่กี่ชนิด แต่ของเช่นนี้ พวกเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
