เป็นชายชราในชุดคลุมสีขาวอมเทา รูปร่างผ่ายผอม ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยเหี่ยวย่น เส้นผมขนคิ้วล้วนเป็นสีขาวโพลน มันมองจ้องเมืองหลินซานที่กำลังเข้าใกล้ทุกขณะ แววตาเต็มไปด้วยความคิดถึง
“นานมากแล้วที่ข้ามิได้กลับมา…”
“ครั้งสุดท้ายที่ข้าจากไป…ก็หมื่นปีเห็นจะได้กระมัง?”
ชายชรากล่าวพึมพำกับตัวเบาๆ จากนั้นก็ดิ่งลงฟ้ามุ่งหน้าไปยังจวนหลังหนึ่ง
จวนหลังที่ว่า ก็เป็นจวนตระกูลเฉียน
ในปัจจุบัน จวนตระกูลเฉียนก็ไม่ค่อยสงบสักเท่าไหร่
ต้วนหลิงเทียนนั้น หลังออกจากการปิดด่านบ่มเพาะ พอออกมาด้านนอกโรงเตี๊ยมไร้กังวล ก็พบเจอกับคนของ 4 ขุมกำลังใหญ่พยายามยื่นส่งเทียบเชิญให้พัลวัน หากแต่เขาเพิกเฉยพวกมันทั้งหมด เพียงเหินร่างมุ่งหน้าไปยังตระกูลเฉียนทันที
เหล่าผู้ที่ถูกมอบหมายให้มาส่งเทียบเชิญแก่ต้วนหลิงเทียน ที่ไม่คิดตัดใจง่ายๆจึงติดตามต้วนหลิงเทียนมา ก็อดไม่ได้ที่จะงุนงง ด้วยไม่รู้ว่าไฉนอีกฝ่ายถึงไม่พูดไม่จาและมุ่งหน้ามาตระกูลเฉียนแบบนี้
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกมันจะทันได้ถามอะไร ก็เห็นอีกฝ่ายเหินร่างเข้าเขตน่านฟ้าตระกูลเฉียนเสียแล้ว
หลังจากนั้นเสียงไร้แยแสหนึ่งก็ดัง่สนั่นลั่นก้องไปทั่วจวนตระกูลเฉียน! ยังดังจนพื้นที่ใกล้เคียงได้ยินกันชัดถนัดหู!!
“เฉียนเฟย! ไสหัวออกมา!!”
