ขำ ดูดซับกฎเคล็ดพลังนั้นไปแล้วฟื้นบำดแผลของเขำอย่ำงรวดเร็ว
เพียงพริบตำ บำดแผลที่มือเขำก็ฟื้นสนิท
หลังจำกผสำนโลหิตเซียนเข้ำกับพรสวรรค์กลืนกิน ก็เกิดเป็นพรสวรรค์ใหม่ซึ่งดูดซับควำมเสียหำยมำเยียวยำตัวเองได้!
ภำยหน้ำยำมผู้อื่นโจมตีเขำ เขำไร้จ ำเป็นต้องเลี่ยงหลบแล้วปล่อยให้ศัตรูโจมตีเข้ำมำ แล้วเขำก็จะสำมำรถฟื้นพลังเยียวยำตนเองได้!
เพียงโลหิตหยดเดียวก็มอบพรสวรรค์ระดับสูงเช่นนี้กับเขำได้
นี่หรืออ ำนำจของโลหิตเซียน?
ด้วยพรสวรรค์ใหม่นี้ หมำยควำมว่ำตรำบใดที่ฆ่ำเขำในกำรโจมตีเดียวมิได้ เขำก็จะฟื้นตัวได้เสมอ!
ภำยหน้ำ เขำไม่ต้องฝึกวิชำเยียวยำ ‘ทวีคูณอนันต์’ ต่อแล้วประหยัดเวลำฝึกฝนไปได้เยอะเลย
รอยยิ้มปรำกฏบนใบหน้ำเจียงผิงอันเป็นครั้งแรกในชั่วกำลเนิ่นนำน
พรสวรรค์นี้จะพัฒนำยำมขอบเขตของเขำเพิ่มสูง ควำมเร็วกำรฟื้นฟูจะแข็งแกร่งขึ้นตำม
“น่ำเสียดำยที่โอสถเซียนหยดนี้ผสำนกับตัวข้ำไปแล้ว หำไม่ ก็คงลอกเลียนเพิ่มได้”
เจียงผิงอันร ำพึง
เขำแยกอวตำรร่ำงหนึ่ง และกล่ำวในใจว่ำ “ผู้อำวุโสจิตศำสตรำส่งร่ำงแยกของข้ำกลับไปเถิด”
จิตศำสตรำกล่ำวเตือน “หลังจำกใช้พลังครั้งนี้ เจ้ำต้องสังเวยทรัพยำกรมำกพอจึงใช้พลังเคลื่อนย้ำยได้อีกนะ”
“ข้ำเข้ำใจ”
ที่เจียงผิงอันจะกลับไปครั้งนี้ ก็เพื่อใช้โอสถเก้ำวงจรจักรวำลและโอสถยืดอำยุขัยกอบโกยรำยได้
จิตศำสตรำใช้พลังเคลื่อนย้ำยอวตำรของเจียงผิงอันกลับสู่นิกำยเทวมำร ณ ภพแร้นแค้น
วันนี้ นิกำยเทว
