ะมีปัญญาจ่ายไหวหรือ
“ท่านลูกค้า…ท่านต้องการซื้อโอสถทะลวงเทพจริงๆหรือ?”
พนักงานต้อนรับเอ่ยถามด้วยความไม่แน่ใจ
ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะทันได้กล่าวตอบ ก็มีใครบางคนก้าวอาดๆมาหาเขาเสียก่อน เป็นชายวัยกลางคนในชุดคลุมยาวราวนักพรต ใบหน้ารูปเหลี่ยม เครายาว แววตาแลดูแน่วแน่
“เป็นจ้าวศาลา เมิ่งหยวน!”
“ยินดีที่ได้พบอาวุโสเมิ่งหยวน”
…
พอชายวัยกลางคนปรากฏตัว ก็มีหลาคนประสานมือทักทายมันด้วยท่าทางสุภาพ
และมันก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเถ่าแก่ของศาลาสือสุ่ย และยยังเป็นผู้อาวุโส 5 ของตระกูลเมิ่ง
“ท่านต้องการซื้อโอสถทะลวงเทพหรือ?”
เพราะได้ยินคนพูดว่าจะซื้อโอสถทะลวงเทพ เมิ่งหยวนก็เลยก้าวออกมา เพราะการค้าขายโอสถเทพนั้น เห็นทีจะมีแต่มันที่เป็นผู้ดูแลศาลาสือสุ่ยแห่งนี้เท่านั้นถึงจะรับผิดชอบไหว ขณะเดียวกันมันก็ส่งข้อความกลับไปยังตระกูล เพื่อให้ผู้หลอมโอสถมารอเปิดผนึกกล่องใสทันที
กล่องใสที่มีเม็ดยาจัดแสดงอยู่นั้น มีแต่เทพที่ลงอาคมไว้เท่านั้นถึงจะเปิดได้ และหากใช้กำลังทำลายมันตรงๆ เม็ดยาวิเศษด้านในก็จะถูกทำลายทันที และยังเป็นการแจ้งเตือนไปยังเหล่าเทพอันทรงพลังของตระกูลเมิ่งอีกด้วย
ดังนั้นย่อมไม่มีใครกล้าคิดขโมยโอสถทะลวงเทพของศาลาสือสุ่ย
ผู้ที่ทรงพลังย่อมดูแคลนโอสถทะลวงเทพ ส่วนผู้ที่ด้อยพลังก็ไม่มีปัญญาเปิดกล่องใส ทั้งยังไม่กล้าลงมือเพราะกลัวตระกูลเมิ่งอีกด้วย
“อืม”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “เจ้าคือเถ้าแก่ของศาลาสือ
