ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “เพราะข้าน้อยเคยได้ยินมาว่า ในระนาบเทพเรามีแต่ตัวตนระดับอริยะเทพขึ้นไปเท่านั้น ถึงจะมีพลังอำนาจมากพอฉีกเปิดและทลายห้วงมิติได้”
“มิน่าแปลกใจเลย ว่าไฉนเจ้าถึงไม่มีกลิ่นอายของป้ายสะสมแต้มรบ…ที่แท้เจ้าเข้าสู่ระนาบสมรภูมิในลักษณะนี้นี่เอง”
ชายชราส่ายหัวไปมา
โดยปกติแล้ว ผู้ที่เข้าสู่ระนาบสมรภูมิ ย่อมมาปรากฏตัวในค่ายทหารขนาดใหญ่ และจำต้องลงทะเบียยนเพื่อรับป้ายสะสมแต้มรบ…และป้ายสะสมแต้มรบนั่นไม่อาจเก็บเข้าแหวนพื้นที่ได้ แถมยังงแผ่กลิ่นอาบอกชัดว่ามาจากระนาบเทพแห่งใด ทั้งหมดเพื่อใช้ในการระบุตัวตนว่าเป็นของระนาบเทพไหน เพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามสามารถเข่นฆ่าเก็บแต้มได้ถูก…
ชายชราเอง ก่อนหน้านี้ตอนที่ค้นพบต้วนหลิงเทียน มันก็รู้สึกแปลกใจแต่แรกว่าไฉนไม่อาจสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเฉพาะของป้ายแต้มรบระบุระนาบเทพ แถมอีกฝ่ายยังเป็นแค่ครึ่งก้าวเทพอีก ทำให้มันรู้สึกประหลาดใจพอสมควร
ครึ่งก้าวเทพ ไฉนมาโผล่ที่นี่ได้?
ที่แท้อีกฝ่ายเคราะห์ร้ายจับพลัดจับผลู ตกลงไปในห้วงมิติที่เปิดออกจากการปะทะกันของอริยะเทพ ทำให้ผ่านห้วงมิติผันผวนมาโผล่ในระนาบสมรภูมิอย่างช่วยไม่ได้
“ท่านผู้อาวุโส”
