“หากเจ้าเต็มใจปล่อยคน นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปวิหารเฟิงฮ่าวของพวกเราจักไม่ริดรอนสิทธิ์ในการเป็นจักรพรรดิสวรรค์ของเจ้าอีก…เจ้าอยากดำรงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียนนานแค่ไหนก็ตามใจเจ้า และนี่ถือเป็นคำมั่นที่ข้า หวู่หงชิง จ้าววิหารเฟิงฮ่าวคนปัจจุบันมอบให้แก่เจ้า”
พอหวู่หงชิงปริปากกล่าวคำออกมา มันก็เปิดประตูเห็นภูผาเลือกจะขอต้วนหลิงเทียนจากฟงชิงหยางทันที
ต้วนหลิงเทียนได้แต่คลี่ยิ้มเย้ยเยาะตัวเองแหยๆ
ดูเหมือนเขาจะมีราคาค่างวดไม่เบา…
ขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มตระหนักได้ถึงเรื่องหนึ่ง…ดูท่าพวกวิหารเฟิงฮ่าวรวมถึงตัวจ้าววิหารเอง จะไม่ทราบถึงพลังฝีมือที่แท้จริงของอาจารย์เขาสักคน!
หาไม่แล้วอีกฝ่ายคงไม่เอ่ยคำสัญญาณเหลวไหลแบบนี้ออกมาแน่นอน!
ด้วยพลังสามารถของอาจารย์ ยังต้องการคำมั่นสัญญาอะไรจากวิหารเฟิงฮ่าวด้วยเหรอ?
เพราะด้วยความแข็งแกร่งของอาจารย์เขา หากคิดจะนั่งดำรงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนต่อ ยังจะมีใครสามารถสั่นคลอนได้?
“วิหารเฟิงฮ่าวของพวกเจ้า…คิดดีแล้วหรือที่กระทำเช่นนี้?”
ฟงชิงหยางไม่แยแสคำพูดของหวู่หงชิง เพียงมองถามหวู่หงชิงด้วยสีหน้าแววตาสงบ น้ำเสียงยังเฉยเมยอย่างน่าประหลาด
“ฮ่าๆๆ! ฟงชิงหยาง อย่าได้เสแสร้งทำเป็นลึกลับนักเลย!”
