คนอย่างต้วนหลิงเทียนที่สามารถประสบความสำเร็จเลิศล้ำได้ถึงขนาดนี้ทั้งๆที่ยังอยู่ในระนาบเทวโลก มันไม่ต่างอะไรกับเครื่องหมายบ่งบอกถึงศักยภาพและพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่หาใดเปรียบ แม้แต่ขุมกำลังระดับแนวหน้าของระนาบเทพทั้งมวลก็ไม่อาจไม่สนใจ
ไม่มีใครกล้าพูดได้เต็มปากแน่นอน ว่าคนอย่างต้วนหลิงเทียนจะไม่กลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด!
ถึงแม้ระนาบเทพจะถูกเปิดโดยผู้แข็งแกร่งที่สุด และเทพระดับสูงๆที่อาศัยอยู่ในระนาบส่วนใหญ่ก็ล้วนแล้วแต่เป็นลูกหลานของผู้แข็งแกร่งที่สุดคนนั้นๆ…แต่ทว่าที่ไหนมีผู้คนที่นั่นย่อมหนีไม่พ้นความขัดแย้ง การแบ่งฝักแบ่งฝ่ายหมายยึดครองอำนาจมีให้เห็นเป็นปกติ และแต่ละขุมกำลังก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าในขุมกำลังของตัวเองจะปรากฏตัวตนระดับผู้แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมา
เพราะเมื่อมีผู้แข็งแกร่งที่สุด พลังรบก็จะสูงขึ้น ผลประโยชน์ที่หาได้ก็จะสูงขึ้น
กระทั่งพวกมันยังอาจรวบกินขุมกำลังของเทพระดับสูงๆคนอื่นๆ เพื่อรวมอำนาจ
“พี่น้องต้วนท่านมันไม่ใช่คนแล้ว! ท่านเป็นสัตว์ประหลาดชัดๆ!!”
ถังซานเป่าในตอนนี้ ไม่หลงเหลือมาด ‘เย็นชาเคร่งขรึม’ ดั่งตอนสู้กับต้วนหลิงเทียนสืบไป หวนกลับมาเป็นตัวเหลวไหลอีกครั้ง มันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ค่อยกล่าวออกมาด้วยยน้ำเสียงโอดครวญ “เดิมทีข้าวางแผนเอาชนะพี่น้องต้วนท่านให้ได้ เพื่อกลับไปข้าจะไปเกทับตาแก่ให้หูชา…”
