เดิมที ฮั่วไห่โจวคิดว่าด้วยผู้ฝึกตนฝ่ายรักษาระเบียบมากมายขนาดนี้ การกำจัดหลัวอีเฟยจะเป็นไปอย่างแสนง่าย
แต่คาดไม่ถึงว่าเจียงผิงอันผู้นี้ยังเป็นผู้ฝึกจิต และยังมีด้ายไหมวิญญาณด้วย
ศิษย์ทั่วไปไม่รู้จักด้ายไหมวิญญาณ แต่ฮั่วไห่โจวรู้ เขายังเพิ่งให้ตระกูลโหยวไปเส้นหนึ่งอยู่หมาด ๆ
ขนาดตัวเขายังต้องพยายามไม่น้อยกว่าจะหาด้ายไหมวิญญาณเจอสักเส้น เด็กนี่ไปได้มาจากไหน?
ข้างกันนั้น หลัวซู่ประหลาดใจยิ่งกว่า นางเตรียมใจรอบุตรีนางถูกตัดสิทธิ์แล้ว
มิคาดว่าเจียงผิงอันผู้บาดเจ็บจะมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งเพียงนี้
น่าเสียดายที่ยามนี้เจียงผิงอันบาดเจ็บ มิอาจอดทนอยู่ได้นาน
หากรู้แต่แรก นางคงให้เขายืมโอสถเก้าวงจรจักรวาลล่วงหน้า
ทันใดนั้น หลัวซู่ก็เห็นบางสิ่ง รำพึงออกมาอย่างจนใจ “มันก็ยังจบสิ้นแล้วอยู่ดี”
ขณะที่ใบหน้าคล ้าหมองของฮั่วไห่โจวค่อย ๆ ผ่อนคลาย
ทั้งสองสังเกตเห็นแสงสีแดงเพลิงสายหนึ่งพุ่งมาหาเจียงผิงอันราวสายฟ้าฟาด
บนสมรภูมิ จู่ ๆ หลัวอีเฟยซึ่งตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของเจียงผิงอันก็สัมผัสปราณอันรุนแรงได้ นางพลันเงยหน้ามองฟ้า แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไป
“ชางจวง!”
หลัวอีเฟยรีบเหินมาตรงหน้าเจียงผิงอัน กล่าวอย่างสุดร้อนใจ“ไป! รีบไปเร็ว! ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการของฝ่ายรักษาระเบียบมาแล้ว!”
เจียงผิงอันเงยหน้ามองเปลวเพลิงแผดผลาญบนฟ้า
คนผู้นี้เป็นดั่งดวงตะวัน แผ่ความร้อนเกินทานทน เรืองฤทธิ์เสียจนไม่มีทางมองตรง ๆ ได้
เจ
