ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับคํา ค่อยยิ้มกล่าวเสียงเฉย “แต่ทุกอย่างมันจบแล้ว”
“ข้าได้ยินมาว่า จ้าววิหารเชิงฮ่าวสาขาชวนหยวนเทียนยูไลผู้นั้น ได้บรรลุร่างอรหันต์พุทธะทองคําอะไรสักอย่าง ทั้งยังเข้าถึงวิถีไร้สิ้นสุดโดยสําเร็จถึงขั้นตอนเบื้องต้นแล้วไฉนมันยังต้องการช่วงชิงร่างของเจ้าอีก? มันจะทําไปเพื่ออะไรกัน?”
ถังซานเปากล่าวถามด้วยความงุนงง เพราะการชิงร่างของต้วนหลิงเทียนยังต่างอะไรกับลดระ ดับพลังฝึกปรือและความสําเร็จชั่วชีวิตของตัวเอง?
“ก่อนที่ท่านอาจารย์ของข้าจะปรากฏตัว มันได้เปิดเผยจุดประสงค์ชัดเจนแล้ว ว่าที่มันต้องการช่วงชิงรางของข้า ล้วนเป็นเพราะข้าเข้าถึง 2 ในจตุรวิถีแห่งสวรรค์และโลก….ดูเหมือนมันจะมีวิธีดึงความเข้าใจจากจิตวิญญาณข้า เพื่อบรรลุ 2 วิถีที่ข้าเข้าใจอะไรทํานองนั้น…”
พอนึกถึงเรื่องที่ยุไลพูดออกมาก่อนหน้า แววตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายประกายหวาดกลัวออกมาวูบหนึ่ง
“อะไร!?”
“มันมีวิธีดึงความเข้าใจใน 2 วิถีสวรรค์และโลกจากจิตวิญญาณเจ้าด้วย? เป็นวิชาลับผีสางอัน ใดกัน?”
“ให้ตายเถอะ! บ้าไปแล้ว! ใต้หล้ามีอวิชชาเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ!?”
