“ท่านพ่อ ข้าย่อมตระหักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ดี ท่านไม่ต้องห่วง”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“พี่หลิงเทียน ไปดูที่คฤหาสน์คลื่นขจีที…”
หานเฉวี่ยไม่ขมวดคิ้วย่นเป็นปมกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยความกังวล ด้วยเพราะบ้านเกิดนางก็อยู่ในระนาบเซียน เช่นกัน เพียงแค่อยู่ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต่ํา
นี่ก็ผ่านไปหลายร้อยปีแล้ว ไม่ทราบว่าตระกูลของนางจะเป็นอย่างไรบ้าง
และยิ่งคิดนางก็ยิ่งเป็นกังวลนัก
“ได้”
ได้ยินคําของหานเฉวี่ยไน่ ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ว่าบ้านเกิดของนางไม่ได้อยู่ในดินแดน 10 ราชวงศ์ กระทั่งไม่ได้อยู่ในทวีปมนุษย์ด้วยซ้ํา หลังย้อนทวนนึกดูในความทรงจําครู่หนึ่ง ร่างเขาก็วูบตัดฟ้ามุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์คลื่นขจีทันที
คฤหาสน์คลื่นขจีเป็นสถานที่ๆหานเฉวี่ยไม่เกิดและเติบโต มีครอบครัวและญาติของนางทั้งตระกูลอาศัยอยู่
ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความที่ตระกูลของหานเฉวี่ยไน่ก็ถือว่ามีระดับบบสูงพอตัวในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า ด่านพลังฝึกปรือของทุกคนเองก็ก้าวหน้าไปมา และหลังจากหานเฉวี่ยไม่ประสบผลสําเร็จก็ได้ย้อนกลับมามอบทรัพากรมากมาย เช่นนั้นจะบิดาหรือญาติสนิท ในเวลา 300 ปีที่ผ่านก็สมควรบรรลุถึงเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยนและมีอายุขัยไร้จํากัดไปแล้ว…
อย่างไรก็ตามเมื่อต้วนหลิงเทียนเดินทางมาถึงคฤหาสน์คลื่นขจีในความทรงจํา เขาก็พบว่า…
