อย่างไรก็ตามถึงแม้จักรพรรดิอมตะหนามม่วงรู้ว่านี่เป็นขี่จํากัดล่างเท่าที่ศิษย์พี่รองของนางจะอนุโลมได้แล้ว แต่นางก็ยังคงเลือกจะส่ายหัวไปมาพลางกล่าวปฏิเสธอยู่ดี “ศิษย์พี่รองท่านไม่เข้าใจหรือ เรื่องนี้เป็นลูกชายตัวดีท่านรนหาที่เอง…ลูกท่านหาเรื่องขายหน้าไปแล้วคนหนึ่ง หรือท่านยังจะให้ข้ากลับผิดเป็นถูก และต้องเสียหน้าเพราะลูกชายท่านอีกคนรึไง?”
เสงกล่าวประโยคนี้ของจักรพรรดิอมตะหนามม่ววงอ่อนลงไม่น้อย และเลือกจะใช้ความจริง มาคุย
เป็นธรรมดาว่านางรู้ดีว่าเกิดนางคิดช่วยจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วขึ้นมา แล้วอีกฝ่ายไปลงมือกับต้วนหลิงเทียน น่ากลัวสุดท้ายคนจะตายอย่างไรก็ไม่ทันรู้ตัว!
ถึงแม้ตอนนี้นางสามารถกล่าวบอกภูมิหลังของต้วนหลิงเทียน เพื่อทําให้ศิษย์พี่รองของนางรีบเลิกรา
ทว่านางคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจไม่ทําแบบนั้น
นางหมายใช้พลังของตัวเอในการสะสางเรื่องราวแทน
“ศิษย์น้องหญิง 3 ก็แค่ให้มันก้มหัวขอโทษเจ้ายังไม่พอใจให้มันทําอีกหรือ?”
สีหน้าของจักรพรดริอมตะววายุสุดขั้วบิดเบี้ยวอัปลักษณ์นัก
“ศิษย์พี่รองโปรดเห็นแก่หน้าข้าด้วย”
จักรพรรดิอมตะหนามม่วงกล่าว ขณะเดียวกันก็มองจ้องจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วตาเขม็งในแววตาเต็มไปด้วยความแน่วแน่ไม่ยอมสยบ ทําให้ผู้คนยากจะสงสัยในความมุ่งมั่นของนาง