หากจะมีผู้ใดถือว่าเป็นสหายของจักรพรรดิสวรรค์แห่งสือฉีเทียนจริง ก็สมควรเป็นสหายที่รู้จักมักคุ้นกันมาแต่ในอดีต อีกทั้งตัวจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียนเอง ก็เป็นคนพูดง่าย หากเป็นสหายเก่าขอความช่วยเหลืออะไร ก็มักจะเต็มใจช่วยเหลืออย่างไม่อิดออด
ด้วยเหตุนี้พอ ชือปั๋วนู่ ได้ยินผู้เฒ่าหั่วบอกกว่ารู้จักมักคุ้นกับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ของมัน สิ่งแรกที่มันนึกถึงก็คือผู้เฒ่าหั่วอาจจะเคยเป็นสหายกับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ของมันในอดีต พอพลังฝีมือทั้งฐานะถูกทิ้งห่างไปมาก ก็เลยห่างกันไปไม่ค่อยได้ติดต่อ
ซูว!
ด้านชือปั๋วผิงที่วางมาดเมื่อครู่ พอได้ยินคําของผู้เฒ่าหั่วก็หน้าเปลี่ยนสีไปทันที ตาแก่น่าตีผู้นี้มันรู้จักกับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์จริงๆหรือ? จริงรีหลอก?”
“หึ! ปากเจ้าพูดว่ารู้จักมักคุ้นกับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ ก็รู้จักมักคุ้นกับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์แล้วหรือ? เท่าที่ดูขาว่าพอเจ้ารู้ตัวตนพี่ใหญ่ของข้าแล้ว เจ้าก็แค่กล่าวอ้างออกมาเพื่อหลีกหนีเภทภัยมากกว่ากระมัง?”
ถึงแม้ที่จริงชือปั๋วผิงจะบังเกิดความหวั่นใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่ลดท่าทีโดยง่าย “ข้าละอยากรู้จริงๆว่าเจ้าเป็นผู้ยิ่งใหญ่มาแต่ไหน? ไฉนถึงมารู้จักมักคุ้นกับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ของข้าได้?”
“พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี๊เมี่ยเทียน จักรพรรดิอมตะอีกาทองคํา ผู้เฒ่าหั่ว!”
