เพียงห้วงคิด ในความว่างเปล่ารอบกายพวกฟางจี้ทั้ง 5 ก็อุบัติคมมีดมิติพุ่งออกมาจากรอยแยกมิติยิบย่อย จากนั้นก็พุ่งไปเชือดเฉือนร่างฟางจี้กับพวกทั้ง 5 อย่างอํามหิต พริบตาพวกมันก็ถูกแล่เนื้อเถือหนังไปนับพันๆชิ้น และคมมีดมิติยังคงแล่เฉือนเนื้อพวกมันสืบต่อไม่หยุด! โลหิตพวยพุ่งออกมาชวนสยอง แต่ยังห่างไกลจากความตายพอสมควร!!
ระหว่างมาที่นี่ เขาก็ได้ยินเรื่องที่มารดาเล่าจากปากต้วนหรูเฟิงแล้ว ว่านิกายวิถีอีกาเป็นอย่างไรทําชั่วแบบไหนมาบ้าง เช่นนั้นมีหรือเขาจะปล่อยพวกมันไปง่ายๆ?
หากเมตตาให้พวกมันตายสบายๆ เช่นนั้นจะไม่ผิดต่อวิญญาณของคนนิกายฉวินซิ่วที่ดูแลมารดาเขามานานปีหรือไร?
“อ๊าคคคคคค!!”
“ใต้เท้า! ขอท่านฆ่าข้าให้จบๆไปเถอะ!!”
“ใต้เท้า! เมตตาขาด้วย ให้ข้าตายๆไปเถอะ!!”
พวกฟางจี้ทั้ง 5 ที่บัดนี้ถูกแล่เนื้อเถือหนังทั้งขูดกระดูก ย่อมเจ็บปวดทรมานไปทั่วร่าง ทั้งหมดได้แต่วิงวอนร้องขอความตายออกมาอยย่างน่าเวทนา และด้วยความที่ถูกพลังมิติของต้วนหลิงเทียนสะกดเอาไว้ พวกมันจะเดินพลังต้านทานความเจ็บปวดรักษาแผล ห้ามเลือด แม้แต่ฆ่าตัวตาย ก็ไม่อาจทําได้เลย
“จะรีบร้อนไปไหนกัน ข้ายังไม่ทันได้เล่าเรื่องซากปรักหักพังของระนาบเทพให้พวกเจ้าฟังเลย…”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆ ถึงแม้จะเป็นรอยยิ้มที่แลดูสดใสนัก แต่ในสายตาพวกฟางจี้ทั้ง 5 แล้ว รอยยิ้มของต้วนหลิงเทียนไม่ต่างจากรอยยิ้มของมารร้ายเลย
