“ไอพลังวิญญาณฟ้าดินที่เหล่าทวยเทพใช้บ่มเพาะฝึกปรือก็แตกต่างจากไอพลังวิญญาณฟ้าดินของพวกเรามาก…ตอนข้าพลัดหลงไปที่นั่น ข้าไม่อาจดูดซับอะไรได้เลย จากนั้นข้าก็รู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปอยู่ในครรภ์ของมารดา สุดท้ายก็เริ่มถูกไอพลังวิญญาณฟ้าดินนั่นขัดเกลาชําระ เสมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง เรื่องนี้เป็นอะไรที่ข้าไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลย”
ลี่หลัวกล่าว
“เนื่องจากเจ้าพบเจอสถานที่เช่นนี้ ไฉนเจ้าถึงไม่แบ่งปันกับผู้อื่นแต่แรก ไม่ใช่ว่าเจ้ากตัญญูต่ออาจารย์ในนิกายฉวินซิ่วดั่งมารดาหรือไร?”
ฟางจิ้มองจ้องตาลี่หลัวเขม็ง กล่าวถามเสียงเข้ม
ทว่าในขณะเดียวกัน สองตามันก็ฉายแสงจ้าขึ้นมา เพราะคําพูดของลี่หลัวนั้น มันเชื่อไปหลายส่วนแล้ว
เรื่องบางเรื่องกระทั่งนิกายวิถีอีกายังไม่รู้ ตัวประมุขเองก็ไม่น่าจะรู้ด้วยซ้ำ
เพียงแค่ตัวมันฟางจี้ เคยได้ล่วงรู้เรื่องพวกนี้มาบังเอิญ
และถ้าสถานที่ๆลี่หลัวกล่าวถึงเป็นซากปรักหักพังของระนาบเทพจริง ไอพลังวิญญาณฟ้าดินที่นั่นก็อาจเปลี่ยนแปลงพรสวรรค์ของผู้คนได้จริงๆ
เพราะไอพลังวิญญาณฟ้าดินที่มีคุณภาพสูงขึ้น ยามเมื่อเข้าสู่ร่างกายผู้คนแล้วก็ย่อมปรับเปลี่ยนร่างกายผู้คนเพื่อให้เหมาะสมกับมัน เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย
อย่างไรก็ตามฟางไม่รู้เลย
ถึงแม้ไอพลังวิญญาณฟ้าดินของระนาบเทพจะสามารถเปลี่ยนแปลงพรสวรรค์ของผู้คนได้ แต่ก็สามารถเปลี่ยนได้แต่พรสวรรค์ของทารกในครรภ์เท่านั้น
