ซุนหงอคงหยีตากล่าว ทั่วร่างยังแผ่จิตต่อสู้ออกมาล้นปรี่อีกครั้ง “สําหรับท่านซุนผู้นี้ ยิ่งท้าทายมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี…ข้าท่านซุนไม่มีนิสัยยอมแพ้โดยไม่สู้!”
“เช่นนั้นข้าจะรอดูชม”
ผู้เฒ่าหั่วพยักหน้าพลางยิ้ม
และในเมื่อซุนหงอคงกําลังจะจากไป ผู้เฒ่าหั่วก็แนะนําเมิ่งหลัวกับต้วนหลิงเทียนให้ซุนหงอคงรู้จัก “ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน” นี่คือจักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่างเมิ่งหลัว ยอดฝีมืออันดับ 1 ในพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียน หากไม่นับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”
“จักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่าง?”
ซุนหงอคงมองเมิ่งหลัวครู่หนึ่ง จากนั้นมุมปากก็ยกยิ้มบางๆ “ชื่อเสียงเจ้าข้าเคยได้ยินมาแล้ว เจ้าเองก็ชมชอบการต่อสู้สินะ จุดนี้เหมือนกับข้าท่านซุนยิ่ง”
“ หวังว่าวันหน้าข้าจะได้มีโอกาสฟาดปากกับเจ้า”
ซุนหงอคงกล่าว
“ย่อมมี”
แววตาเมิงหลัวฉายชัดถึงความแน่วแน่
“ส่วนนี้คือนายน้อยแห่พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนของพวกเราทั้งยังเป็นสหาย ร่วมบ้านเกิดเดียวกับพวกเราด้วย”
ผู้เฒ่าหั่วแนะนําต้วนหลิงเทียนสืบต่อ
“เอ๋ สหายร่วมบ้านเกิด!?”
ซุนหงอคงหันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยความประหลาดใจ “เฮ เจ้าก็มาจากระนาบเหยียนหวงด้วยเหรอ?”
“ข้าเกิดในดาวเหยียนหวงเลยล่ะ”
ต้วนหลิงเทียพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ข้าออกจากดาวเหยียนหวงเมื่อ 300 กว่าปีก่อน”
“ 300 กว่าปีก่อน!?”
