“ผลวิญญาณลับขัยอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ อีกเดี๋ยวก็จะถึงแล้ว”
หลัวอีเฟยตัดสินทิศทางของผลวิญญาณลับขัยได้ ก็นำคณะตามทิศไป
ก่อนเจียงผิงอันจะตามไป เขาก็ลอบทิ้งอวตารย่องออกไปหาบุปผาหน้าผีเพื่อกอบโกยแต้มผลงานเพิ่ม
ยิ่งมีแต้มผลงานเยอะยิ่งดี สามารถแลกพวกมันเป็นทรัพยากรเตรียมพร้อมเคลื่อนย้ายครั้งต่อไปได้
พนาผีเบญจภัยวังเวงชวนขนลุก ปราณมารปกคลุมหนาแน่นวายุหยินหวีดหวิวชวนขนทั่วกายชี้ เสียงคำรามชวนสะพรึงแว่วมาจากส่วนลึกแห่งความมืดมิด กลิ่นเน่าเหม็นคละคลุ้งชวนคลื่นไส้
ปวงชนล้วนระมัดระวัง เดินหน้าพลางเลี่ยงวิญญาณร้ายที่ลอยผ่านมา
มีเพียงหลัวอีเฟยที่ทอดน่องลอยชายราวจ่ายตลาด เสวนาเจื้อยแจ้วไม่หยุดอยู่ข้างเยี่ยอู๋ฉิง เมินสถานการณ์รอบข้างไปเสียสิ้น
นี่เป็นครั้งแรกที่หลัวอีเฟยได้พบผู้ต้องตาต้องใจ งดงามเยี่ยงสตรีแม้เป็นบุรุษ ไร้กิริยาตุ้งติ้ง เป็นความงามอย่างเป็นธรรมชาติ
ทว่า เยี่ยอู๋ฉิงนั้นเย็นชากับทุกคน เว้นเพียงผู้ที่เขาเรียกเป็นลูกพี่
หลัวอีเฟยเดินมาหาเจียงผิงอัน ถ่ายทอดกระแสปราณพูดว่า “นี่ข้าจะให้เจ้าหมื่นแต้มผลงาน ให้เยี่ยอู๋ฉิงเป็นผู้ชายของข้าเสีย”
เจียงผิงอันรู้สึกว่าสตรีผู้นี้น่าจะเป็นบุตรหลานของผู้มีอำนาจนางจะรวยไปแล้ว
หมื่นแต้มผลงานทำให้ยอดฝีมือขอบเขตมหายานลงมือได้
“ขออภัยด้วย สิ่งที่เยี่ยอู๋ฉิงอยากจะทำ ข้าหามีสิทธิ์แทรกแซงไม่หากเจ้าชอบเขาจริง ๆ ก็ปฏิบัติกับเขาอย่างจริงใจเถิด”
เจียงผิงอันจะไม่สั่
