ทว่าแทบจะพร้อมๆกันกับที่เสียงร้อนใจของฉือหล่างดังจบคํา
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!
บังเกิดสายลมกรรโชกแรงพัดมา 6 สายจากทิศทางที่แตกต่างกัน พริบตาก็มีร่าง 6 รางวูบมาปรากฏในสถานที่พักบ่มเพาะของฉือหล่าง แต่ละคนเร่งดิ่งลงจากฟ้าก้าวเข้ามาหาทันที
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่หญิง 3 ศิษย์พี่หญิง 4 ศิษย์พี่ 5 ศิษย์พี่ 6!”
พอเห็นร่างผู้มาใหม่ทั้ง 6 ต้วนหลิงเทียนก็เร่งทักทายเร็วไว
ที่มาก็คือศิษย์พี่หญิงทั้ง 3 รวมถึงศิษย์พี่ชายทั้ง 3 ของต้วนหลิงเทียน
และทั้ง 6 ก็นํามาโดยศิษย์พี่หญิงใหญ่ ฉือหย่าชี
ศิษย์พี่หญิง 3 หูเหม่ย กับศิษย์พี่ 6 หงเฟยนั้น แน่นอนว่ารับทราบต้นสายปลายเหตุทั้งหมด ทั้งคู่เร่งรุดเข้ามาหาต้วนหลิงเทียนทันที เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เกลียดต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย
ด้านศิษย์พี่รอง หลู่อี้ ก็ยังคงดูเย็นชามาดขรึมเหมือนเช่นทุกที เพิ่งแค่ตอนหันมามองต้วนหลิงเทียน อีกฝ่ายก็สลายใบหน้าเย็นชา พยักหน้าทักทายต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม
เวิ่นหว่านเอ๋อศิษย์พี่หญิง 4 กับศิษย์พี่ 5 โอวหยางฉีเฟย ก็คลี่ยิ้มบางๆให้ต้วนหลิงเทียน แลดูเป็นมิตร
จะมีก็แต่ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ฉือหย่าชี ที่มองเขาตาขวาง
“ฮึ ศิษย์น้องเล็กคนเก่งของพวกเรา ยังรู้จักกลับมาด้วยหรือ?”
ฉือหย่าชีมองทักถ้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มเย้าแหย่
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ข้าต้องขอโทษท่านแล้ว วันนั้นขออภัยท่านจริงๆ”
