“เช่นนั้น ผู้อาวุโสเชวียคิดบอกว่า…หากอีกฝ่ายส่งมือดีมามากเกินกว่าที่พวกท่านจะรับมือได้ไหว ท่านก็คงยากจะนําเสี่ยวจินกลับหุบจันทร์โลหิตได้อย่างปลอดภัย?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามอีกครั้ง
“เป็นเช่นนั้น แต่อย่างไรข้าก็มั่นใจราว 9 ส่วน”
เชวียอวิ๋นเทียนกล่าว
“9 ส่วน?”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมา “ผู้อาวุโสเชีย หากท่านไม่มั่นใจเต็มสิบส่วน ข้าไม่อยากให้เสี่ยวจินต้องเสี่ยงเดินทางไปกับท่าน”
“เสี่ยวจินเป็นดั่งน้องสาวแท้ๆของข้า พวกเรากล่าวได้ว่าเติบโตมาด้วยกัน ข้าไม่อยากให้นางเกิดเรื่องอะไรขึ้น แม้จะมีโอกาสต่ําแค่ไหนก็ตามที่”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออกเสียงหนัก
“ความกังวลของน้องชายหลิงเทียน ข้ารับทราบดี”
เชวียอวิ๋นเทียนกล่าว “อย่างไรก็ตามในเมื่อเสี่ยวจินเป็นถึงหนูเทพสังหาร 9 ยมโลก พวกเราเองจะอย่างไรก็หวังให้นางบ่มเพาะและเติบโตในหุบจันทร์โลหิตอย่างปลอดภัยที่สุด ไม่อาจปล่อยให้นางไปเสี่ยงชีวิตอยู่ด้านนอกได้”
“สุดท้ายแล้ว ก็ไม่มีใครกล้ารับประกันว่าหากนางอยู่ด้านนอก นางจะเติบโตก้าวหน้าได้อย่างปลอดภัยหรือไม่”
ได้ยินคําพูดของเขวียอวิ๋นเทียน ก็ทราบถึงเจตนาของมันชัดเจน ว่าจะอย่างไรก็ต้องพาเสี่ยวจินกลับหุบจันทร์โลหิตให้จงได้
“พี่ใหญ่หลิงเทียน”
